Bedankt

Ik wil bij deze iedereen bedanken voor de kaarten, cadeautjes, attenties die ik zaterdag kreeg. Ik was er verbaasd over dat zoveel mensen het wisten. Voor iedereen zich af gaat vragen wat er toch aan de hand was. Het is heel eenvoudig, ik was namelijk jarig. We hebben 's avonds de bbq aangestoken om het te vieren.

Vandaag ben ik onder de scan door geweest. Het ging erg vlot. We waren zo weer thuis. Je mag voor een buikscan vier uur van tevoren niet meer eten. Alleen helder drinken zoals thee. Ik hou er niet van om de ochtend zonder boterham te beginnen, maar ik heb gisteravond laat nog wel wat gegeten. Anders heb je zo'n hongergevoel. Voor de scan moet je in het ziekenhuis een halve liter "water" drinken en na het prikken van het infuus ga je één keer zonder en één keer met contrastvloeistof onder de scan door. Het is werkelijk  binnen vijf minuten gebeurd.
In principe komt de scan direct in het systeem en kan de arts er al naar kijken. Het was erg moeilijk om vandaag nog een afspraak te plannen en volgende week was het moeilijk om een scan te plannen. Vandaar dat we volgende week maandag teruggaan voor de uitslag. Op zich maakt dat me ook niet uit. De situatie verandert er toch niet door. Op dit moment heb ik nog steeds een pijnlijke plek in m'n rug. Het is altijd heel moeilijk om pijn te interpreteren, maar in mijn beleving zit er nog steeds wat. Volgende week maandag zullen we meer weten. Gelukkig kan ik het aardig van me afzetten. Het helpt absoluut niks om allerlei scenario's te gaan bedenken. Het beste en meest Bijbelse is om bij de dag te leven.
Gisteren is geweest,
morgen komt nog,
vandaag zorgt de Heere.

"verkoeling zoeken aan het water"

Anja

Zonnig

Wij genieten van het mooie weer. Overdag heerlijk zonnig en 's avonds koelt het lekker af. Je krijgt echt een beetje vakantiegevoel.
De Prins Mauritsgangers hier in huis hebben vandaag hun laatste officiële lesdag erop zitten.Volgende week nog een keer boeken inleveren, jaarsluiting en dan is het vakantie. De laatste weken moet er nog altijd veel geleerd en ingeleverd worden. Ik vind het wel prettig dat daar nu even een eind aan is gekomen. Geen stress, geen geleer etc. De laatste weken is er elke keer een run op de website van de Pm. Even kijken of er een cijfer bij is. Even kijken hoe m'n gemiddelde eruit ziet. Even kijken........
Ik heb voor volgende week in ieder geval nog een leuk klusje voor ze in petto. Ze kunnen dan mooi hun kamer opruimen. Alle boeken moeten toch verzameld worden, dan kunnen ze gelijk schriften, papieren etc. etc. opruimen. Wat leuk is om te bewaren gaat in een doos en de rest is goed voor de oud papier container. Als ze dat niet doen, dan ben ik bang dat ze bij het begin van het volgend cursusjaar gewoon hun tas pakken en dan blijkt dat alles er gewoon nog van vorig jaar inzit incl. beschimmelde boterhammen.
Ik vind vakantie wel prettig, maar het geeft voor mezelf wel meer drukte. Normaal zijn ze overdag allemaal op school en dat geeft mij rust. In de vakantie is dat natuurlijk heel anders. Dan merk je dat ziek zijn en een gezin heel moeilijk samen gaan. Het is een beetje een spagaat. Ik verzucht nog weleens dat jong en ziek zijn een moeilijke combinatie is. Het druist tegen alles in wat je normaal kunt als je jong bent. Je ervaart aan de lijve de gebrokenheid van het leven met de hoop dat het allemaal eens weer volkomen zal zijn.

better.....beter....best

Vandaag gelukkig weer een beetje kunnen rommelen in huis. Ik voel me een stuk beter. Alleen nog erg moe. In de loop van de ochtend kwam de zon er door en het belooft een mooie zonnige week te worden. Ik denk dat veel mensen dat wel lekker vinden na al die regen en kou. De was droogde vandaag in ieder geval heerlijk.
Ik haal nog even een herinnering op aan vorige week.
Johan had zijn werkstuk ingeleverd en als sluitstuk mogen ze dan een kraampje inrichten over hun eigen werkstuk. Ouders e.a. mogen dan "de markt" komen bekijken. Een erg leuk idee, vind ik. Je maakt je werkstuk dan niet alleen voor de juf, maar ook voor je omgeving. Johan deed het over "Het Muiderslot". We hadden een informatiepakket aangevraagd met folders, thuis stond nog een ridderkasteel, maar hij wilde zelf ook zo graag ridder zijn. Hij heeft ooit weleens een ridderhelm en zwaard gehad, maar die zijn in het gevecht al gesneuveld. Dus ons hand maar over ons hart gestreken en in Ouddorp een helm en zwaard gekocht. Vooruit....en hij was er zo blij mee. Bij een kraam, hoort volgens Johan, ook etenswaar. Op internet kun je gelukkig veel vinden en in de middeleeuwen aten ze vaak "een homp brood met reuzel". Vrijdagmorgen heeft Martin een grof donker brood gebakken en besmeerd met pindakaas. Zo kun je dus heel druk zijn.
Johan had er geweldig veel zin in. Hieronder het resultaat:

Het was erg gezellig, volgens de bezoekers.
De spullen mochten nog even blijven staan op school, maar o, wat baalde Johan daar zondag van. Zijn zwarte plaid lag ook nog op school en meestal rolt hij zich zondags in zijn plaid en hangt dan heerlijk de hele dag op de bank. Lekker relaxen..........Deze zondag dus zonder plaid en het was er juist het weertje voor.

Weer op de been............

Met veel paracetamol achter m'n kiezen begin ik weer aardig op te krabbelen. Het was deze keer heftig.  'k Heb erg veel op bed gelegen, maar ik hoop nu het ergste weer gehad te hebben. Het leven in huis is een beetje langs me heen gegaan. Ik schuif aan tafel en eet wat me voorgezet wordt. Verder regelt Martin alles: boodschappen, wassen, eten koken en allerhande klusjes die in een gezin zich voordoen.
Ik heb nu drie kuren achter de rug en dat betekent een evaluatiemoment. Wat hebben de kuren uitgewerkt?
Op 28 juni moet ik door de ct scan en op 5 juli horen we daar de uitslag van. Het duurt nog even, maar als het dichterbij komt dan neemt de spanning toe.
We geven het maar over en kijken niet te ver vooruit.
"Elke dag aan ons gegeven is een zegen van uw Heer".

Even kort.

Moe......
Misselijk.....
Spierpijn.......
Gewoon beroerd.

Anja

derde chemokuur

M'n bloedwaarden waren gelukkig in orde. Na een algemeen lichamelijk onderzoek naar hart en longen gaf de oncoloog haar goedkeuring voor de chemokuur. De apotheek werkte goed mee en in de chemokamer was het nog erg rustig, dat leidde er toe dat we om kwart voor tien al begonnen. De chemo verliep erg vlot en zonder problemen. We waren om drie uur al klaar.
Tijdens de chemo wordt je voorzien van je natje en droogje. Om elf uur krijg je een kop bouillon en om twaalf uur komen ze langs met belegde broodjes en drinken. Er hangt een koffie/thee/chocomelautomaat in de wachtkamer ernaast waar je -jawel- gratis uit kunt pakken.
Ze delen eerst brood uit aan patiënten en als er over is, dan krijgen meekomende "bezoekers" de keus. Ik vind het altijd leuk om te zien hoe "aso" mensen zijn, want wat gebeurt er dan? Mensen gaan meer broodjes en drinken bestellen dan ze zelf op kunnen en vervolgens geven ze dat aan hun meekomende "partner". Daarna komt de kar, als alle patiënten geweest zijn, nog een keer langs en dan moeten ze zich er uit zien te redden dat ze al hebben. Tsja, bescheidenheid siert de mens........
We zijn weer blij dat alles goed is gegaan en dankbaar dat de gevolgen van de kuren tot nu toe meevallen. Je ziet vandaag mensen die er veel en veel zieker aan toe zijn.
Thuisgekomen had mijn vader de tuin gedaan. Er staat werkelijk geen enkel onkruidsprietje meer in. Ik denk niet dat netheid erfelijk is.......
M'n  moeder had zich binnen uitgeleefd. De kinderen vinden het altijd erg leuk dat ze komen. Je gaat voor jezelf erg fijn en rustig weg.

Anja

Zaterdag

Arieke is gelukkig weer aardig opgeknapt. Alleen praten en eten is nog lastig. Verschillende mensen vroegen zich af hoe je een tand blootlegt en vervolgens door laat komen. Arieke heeft al een poos een beugel om ruimte te maken voor de hoektanden. De ruimte is er inmiddels, maar de hoektanden blijven in de kaak. Nu heeft de kaakchirurg het tandvlees opengemaakt en het bot opengeboord tot de bewuste tand. Vervolgens heeft hij een kettinkje aan de tand gemaakt en aan de beugel en nu mag de ortho de tand naar beneden trekken. Hij draait het kettinkje iedere keer een beetje aan en als het goed is trekt hij zo de tand naar beneden. Als je hier geen actie op onderneemt, dan groeien je tanden naar binnen met alle problemen van dien. Op zich is de ingreep niet zo heel heftig, maar de tand zat erg diep. Ze loopt op dit moment met een fiks gehecht gat in haar mond.
Om het nog mooier te maken, Janneke moet dit in augustus ondergaan. Precies hetzelfde euvel. Het schijnt erfelijk te zijn.
Soms gebeuren er dingen waar je op zich erg blij mee bent, maar die veel werk veroorzaken. Zo ook vrijdag. Donderdag werd er gebeld om een afspraak te maken voor het plaatsen van een nieuwe cv- ketel. Graag zo snel mogelijk, zei Martin. Vervolgens kwamen ze direct vrijdag om 7.00 uur 's morgens. De kinderen baalden, want een paar mannen vlakbij je slaapkamer terwijl je daar nog op één oor ligt, is niet echt aantrekkelijk en om nu  's morgens slaapdronken op de trap een monteur tegen te komen. Nee, dat is natuurlijk helemaal niks. Ze waren er dus vroeg uit die dag.
Maar goed, dat betekende dat donderdagavond de spullen op zolder aan de kant moesten. Met vier kinderen in een huis,dan kun je raden naar onze zolder. Martin heeft alles aan de kant gesjouwd. Toen vrijdag de nieuwe ketel er hing, moest alles weer terug, maar als je dan toch bezig bent, dan gelijk maar even stofzuigen. Ik geloof niet dat we dat ooit eens gedaan hebben op zolder. Kortom, we zijn blij met de nieuwe ketel, maar Martin is er heel druk mee geweest. Het ziet er nu weer netjes uit.
We maken ons weer op voor de zondag en ik begin weer af te tellen voor de volgende chemokuur. Deze keer op dinsdag. Ik heb gevraagd of ik een dagje eerder mag, zodat ik in het weekend hopelijk het ergste weer heb gehad. Als de kinderen naar school zijn, is het makkelijker ziek zijn. Het is dan veel rustiger in huis en ik vind het ook niet zo leuk als ik het hele weekend "afwezig" ben.

Anja

oei........

De afspraak voor de kaakchirurg was gepland op 10 juni om half 10, in het Maasstad ziekenhuis in Rotterdam. Ik moest twee hoektanden bloot laten leggen.
En daar zit je dan in de wachtkamer, net een ponskaartje en foto laten maken en nu wachten op de behandeling. Het wachten duurde, naar mij gevoel, best lang, maar de kaakchirurg was mij toch niet vergeten. En zo gingen papa en ik naar een klein kamertje met een tandartsstoel voor de verdoving. Ik heb al wel vaker een verdoving gehad, dat was niet zo heel prettig gevoel, maar dit gevoel was heel wat minder! Ik kreeg in totaal drie spuiten, eentje in mijn gehemelte en twee bij mijn hoektanden en hij duwde keihard door. Toen de kaakchirurg eindelijk klaar was liep hij weg om de verdoving in te laten werken. En ik voelde me misselijk, draaierige en kortademig worden ook werd alles wazig om me heen. Dus papa ging snel iemand geroepen. Later zei hij:'' ja ik zag het al fout gaan.'' Dus toen werd ik aan de arm van twee assistentes naar de slachtplaats gebracht. Dat viel gelukkig mee, ik was natuurlijk onder verdoving. Toen de ene hoektand klaar was vond de kaakchirurg het teveel, ook voor mij om de tweede hoektand ook te laten behandelen. Hij had niet gedacht dat de eerste hoektand zo ver verstopt zat. Daarna heb ik nog wat gezeten in een tandarts stoel van de mondhygiëniste, omdat ik nog steeds trilde en kortademig was. Gelukkig is dat allemaal weer overgegaan en zijn we op de terugweg nog even bij de Mac langs geweest. Op dit moment is de verdoving bijna uitgewerkt. Ik heb er niet overdreven last van, maar het zit wel vervelend zo'n groot gehecht gat in je mond. Ik zie nu al op tegen de volgende keer.

Arieke

Update

We hebben een druk weekend achter de rug. Eerst heeft Wouke haar verjaardag met vriendinnetjes gevierd op vrijdagavond. Het was erg gezellig.
Vervolgens zijn we zaterdag naar m'n ouders gegaan. We hebben daar een nachtje geslapen en gelijk de verjaardag van Wouke gevierd met een barbeque. Martin moest zondag daar toch in de buurt preken, vandaar dat we het maar hebben gecombineerd. Het was vermoeiend, maar wel gezellig.
Vandaag stond het EMC weer op het programma. Deze keer had Arieke ook een afspraak in het Sophia bij de longarts. De arts heeft haar weer onderzocht en was daarover wel tevreden. Alleen op de ct scan was een donker plekje op haar long te zien. De plek waar het longblaasje is geknapt. Het wijst op aanwezige lucht, maar in lichte mate. Er is dus nog steeds een zwakke plek aanwezig. Een plaats met alleen lucht betekent een operatie, maar er was op de scan een combinatie van lucht en longweefsel te zien. Opereren hoeft dan gelukkig niet. De arts wilde nog even overleggen met de radioloog. Ze belt vrijdag na het overleg of ze het nog in de gaten willen houden door over een tijdje nog een ct scan te maken of dat een vervolgactie niet meer nodig is.
Ze mag haar gewone leven weer oppakken, zoals fietsen en gymmen, maar vliegen en duiken moet ze niet aan beginnen. Het verschil in luchtdruk zou tot dezelfde klachten kunnen leiden. Nou, gelukkig hebben we geen plannen in die richting.
Zelf moest ik ook weer op controle, maar alles was als verwacht. Lage bloedwaarden etc. We hebben nog een week herstel voor de volgende kuur zich aandient. Ik baal er wel van dat m'n gewicht weer toeneemt. Het is het gevolg van de chemo, die m'n lijf ingaat. Erg vervelend.
Vervolgens moest Janneke vanmiddag naar de orthodontist en Martin heeft gelijk in Hellevoetsluis maar boodschappen gedaan.
Een hele dag druk geweest met bezoeken van artsen. Je wordt er in ieder geval doodmoe van. Morgen naar de arbo-arts en donderdag moet Arieke naar de kaakchirurg in het Maasstadziekenhuis, dus het einde van al die artsbezoeken is nog niet in zicht.

Anja

Druk

Ziek zijn betekent soms ook heel druk zijn. Ziekenhuisbezoek, afspraken regelen, telefoontjes plegen etc. Je wordt er soms doodmoe van. De afgelopen dagen was er iedere dag wel wat. Een ochtend EMC en vandaag voor de nieuwe pruik. Eindelijk was de juiste binnen en ik ben eigenlijk wel blij dat ik daarop gewacht hebt, want het was duidelijk de leukste. Het is wel weer wennen, want m'n haar is in een paar dagen tijd zeker tien cm. gegroeid. De meeste mensen gaan naar de kapper en komen met korter haar thuis, maar bij mij werkt het net anders om. Het is best lastig om je dan weer onder de mensen te begeven, want voor je gevoel kijkt iedereen naar je.Om jullie te laten wennen plaats ik een foto:

Vandaag was het nog een belangrijke dag, want onze Wouke werd 13 jaar.Vorig jaar lag ik in het ziekenhuis en we zijn dankbaar dat ik het vandaag -ondanks alles- mag meebeleven. Ik heb het al vaker gezegd, maar als je direct wordt geconfronteerd met de kwetsbaarheid van het leven dan waardeer je de kleinste zegeningen in je leven. We hebben het vandaag in ons gezin gevierd en ze straalde.....................