Koninginnedag

Na het onderzoek van gisteren hebben de urologen overlegd en ze vinden het beste om weer een dubbel j te plaatsen. Een buisje in de urineleider. Alleen willen ze nu een exemplaar plaatsen wat zes maanden mag blijven zitten.
Het is nu natuurlijk zaterdag en in het weekend doen ze zulke dingen niet zomaar. Ze proberen om me maandag er tussen te plaatsen.
Ik heb dit plaatsen al een keer eerder gehad en ik vond dit geen pretje. Ze kunnen het ook onder narcose doen, maar dat betekent een "kleine o.k." Eigenlijk heb ik daar ook geen zin in, dus ik heb me maar over de streep laten trekken. Een half uur even doorbijten moet wel weer lukken. Het plaatsen is een precies werkje, dus ik hoop dat het lukt.
Als de dubbel j erin zit dan kan de nierkatheter er in principe uit. Hij blijft waarschijnlijk nog even zitten om te kijken of alles goed werkt. Als alles dan goed werkt kan ik weer naar huis.
Ik voel me op dit moment weer prima. Geen koorts en met alleen een nierkatheter kan ik ook weer aardig uit de voeten.
Ook het ziekenhuis viert Koninginnedag. We kregen een heerlijk oranjetaartje vanochtend.

Donderdag 28 april

Voor het eerst sinds dagen had ik vanochtend geen koorts meer. Het is wel een erg abrupte overgang van de 39.0 graden van gisteravond naar 36.8 vanmorgen. Ik voel me heel wat beter inmiddels. Alleen erg zwabberig en licht in mijn hoofd. Ik heb me de afgelopen dagen ontzettend ziek gevoeld.
Ik lig weer op dezelfde afdeling alleen een kamer ernaast. Deze keer een twee persoonskamer. De verpleegkundigen zijn inmiddels overbekend. Ik word weer goed verzorgd, maar ik hoop dat het niet al te lang gaat duren.
Morgen gaan ze verder onderzoek doen en gaan ze kijken naar de afvloed van de urine. Ze gebruiken daar de nierkatheter voor en werken dan met contrastvloeistof. Ze hopen zo een goed beeld te krijgen waar het probleem zit en wat ze er vervolgens aan gaan doen.
Het is hier niet alleen maar kommer en kwel. Er gebeuren ook wel leuke dingen. Gisteren lag er een vriendelijk oud dametje naast me. Ze lag al zeker anderhalfuur t.v. te kijken voor ze aan me vroeg waarom het geluid het niet deed. Tsja, je moet ook maar net weten dat je daar een koptelefoon voor op moet.

Woensdag

Het voor vandaag geplande onderzoek is verzet naar vrijdag in verband met de aanhoudende hoge koorts. Die is wel iets lager dan gisteren, waardoor ze zich nu niet meer zo doodziek voelt.
Martin

Dinsdag

Anja heeft de hele dag meer dan 40 graden koorts gehad. Ze voelt zich daardoor heel erg ziek, maar vanavond leek de koorts iets te zakken. Volgens planning zou ze morgen door de uroloog verder worden onderzocht met contrastvloeistof, maar dan moet haar temperatuur wel onder de 38 graden zijn.
Vanmiddag ben ik zelf met de kinderen kleren voor de zomer wezen kopen. Echt veel kijk heb ik daar niet op, maar zo heel erg is dat niet, want de meiden weten zelf ook best wat ze willen. Het was ook nog wel gezellig met elkaar, maar voorlopig kan ik geen (kleding)winkel meer zien.
Martin

Opname

Helaas, wat we al vreesden is werkelijkheid geworden. Bij onderzoeken in Nijmegen werd een iets vergrote nier gezien en een licht verhoogd kreatininegehalte in het bloed. En dat betekent in Anja's geval een vernauwing van de urineleider, waardoor in de nier een ontsteking is ontstaan met bijbehorende hoge koorts. Ze heeft een infuus met antibiotica gekregen en bovendien is er weer een NSK-drain ingebracht. Dat is eigenlijk gewoon een stoma, maar dan bedoeld voor urine. Als de koorts weg is gaan ze met contrastvloeistof later in de week kijken wat er nog meer aan de hand is. Dit alles betekent dat Anja deze week opgenomen blijft in het Radboudziekenhuis te Nijmegen. Ze ligt op dezelfde afdeling, waar ze eerder dit jaar ook al twee maanden heeft gelegen. Gelukkig was vanavond de koorts weer een stuk gezakt. Ik moet zeggen dat ik de artsen en de verpleging fantastisch vind. Correct, snel en heel vriendelijk.
Op zo'n Spoed Eisende Hulp maak je van alles mee. Er kwamen twee louche figuren binnen, waarvan een naar de balie ging. Hij moest een prik, want hij was gisteren gebeten. Nee, niet door een dier, maar door een mens!!!! En het deed volgens hem nog flink zeer ook. Uiteraard had hij geen identificatiepapieren of verzekeringsbewijs bij zich.....
Nu ga ik maar eens slapen. Morgen is het weer een drukke dag, waarin een heleboel moet gebeuren.
Martin

Koorts update

Ik heb zojuist met Nijmegen gebeld en ze vinden het beter dat we daarheen gaan.
Martin

Koorts

De temperatuur stijgt buiten tot ongekende hoogten. Binnen helaas ook; Anja ligt met meer dan 40 graden koorts op bed. Zaterdag voelde ze zich al niet erg lekker. Toen ik gisteren uit Katwijk, waar ik had gepreekt, thuiskwam is ze al vrij snel naar bed vertrokken met koorts. We hebben nog gebeld met het Radboudziekenhuis en de uroloog heeft haar andere antibiotica voorgeschreven. Hij denkt dat er sprake is van een urineweginfectie als gevolg van het verwijderen van de dubbel-j-katheter afgelopen vrijdag. Ik ben zondagmiddag eerst naar de HAP in Dirksland geweest voor het recept, daarna naar de apotheek. Daarna had ik nog precies tijd voor een kop koffie en een hap brood, voordat ik weer om 18:00 in Herkingen moest preken.
Vandaag is ze nog zieker dan gisteren. Ik kijk het nog een uur aan en neem anders weer contact op met Nijmegen. Wij denken namelijk dat ze geen urineweginfectie heeft, maar dat er een infectie in de buik is ontstaan omdat die katheter is verwijderd en er weer urine in de buik lekt. Vrijdag a.s. moeten we terug naar Nijmegen voor controle. Hopelijk kan het zo lang wachten en vindt er niet eerder een opname plaats.
De kinderen zijn vanmiddag met een bal naar het strand gegaan. Ze zitten anders de hele dag hier te koekeloeren en zo hebben ze wat afleiding. Janneke's vriend logeert ook hier. Gisteren zijn Janneke en Bernhard mee geweest naar Katwijk om het zingen daar eens te horen. Uit volle borst!
Dit zijn onze paasdagen. Het klinkt allemaal nogal in mineur, maar zo samen is het ook wel gezellig, ondanks alles.
Pasen heeft ons ook te zeggen dat we te maken hebben met een levende Heere, die naar ziel en lichaam uitkomst kan geven. Hij heeft de dood en het graf overwonnen!
Martin

Goede Vrijdag

Vandaag hebben we door de paasdrukte op de weg een bezoek gebracht aan Nijmegen. We hebben heel wat files gezien. Veel pechgevallen en ongelukken. Gelukkig was het veelal niet op ons weggedeelte. We reden redelijk vlot naar Nijmegen en weer terug.
De urolooog vond het beter om de dubbel j eruit te halen. Je moet een keer proberen of het zonder kan. Nu ik bij het weghalen van beide drains geen problemen heb gekregen, vond hij het een logische keus om ook de dubbel j te verwijderen. Vervangen levert soms weer andere problemen op als bijv. littekenweefsel, infecties. Nu zal de tijd het leren of ik inderdaad zonder slangen kan.
Volgende week vrijdag wil hij me graag weer zien om te kijken hoe het gaat. Ik moet dan bloedprikken en een echo van mijn nieren maken. Aan de hand daarvan kan de uroloog zien of er evt. problemen opdoen.
Bij eerdere klachten moet ik zelf aan de bel trekken. Ik hoop echt dat ik nu definitief van mijn urinelek af ben.
Het geeft wel een prettig gevoel, dat ze alles goed in de gaten houden en je niet zomaar in het diepe gooien.
Het was een vlot bezoek deze keer. Het uithalen van de dubbel j was zo gebeurd. De napijn is erger als het akkefietje zelf. Met twintig minuten stonden we weer buiten.
Gelukkig waren we ruim op tijd terug voor de kerkdienst.

Goede Vrijdag, een drukke dag, maar dit blijft over:
"want alles, alles is voldaan.
wie in 't geloof op Jezus ziet,
die vreest voor dood en helle niet".

Ons mooie Flakkee

met onze geweldige kids.

Rust en zon.

Nog even gauw een berichtje voor ik mijn bed induik.
Ik ga eigenlijk altijd 's middags een poosje m'n bed in. Even een boek lezen en uitrusten, maar de laatste nachten duurt het zo lang voor ik in slaap val. Ik denk dat ik 's middag soms iets te veel slaap krijg. De laatste middagen ga ik maar in de tuin uitrusten op een ligstoel. Ik ben dan 's avonds meer moe en slaap beter.
A.s. vrijdag moeten we weer naar Nijmegen. Ik vind Goede Vrijdag eigenlijk niet zo geschikt voor een ziekenhuisbezoek, maar er was geen enkel plekje meer vrij en de uroloog wilde me deze week toch zien.
De buis (dubbel j)in mijn urineleider mag ongeveer zes weken blijven zitten en die termijn is al ruim verstreken. Ze hebben als het goed is overlegd over vervangen of eruit halen.
Ik heb al twee keer een dubbel j gehad. De eerste keer bij mijn volle bewustzijn en de tweede keer tijdens een operatie. Ik zal verder niet in detail treden, maar ik vind het een bijzonder vervelend akkefietje. In het ziekenhuis praten ze over "even een dubbel j inbrengen". "In een half uurtje is het gebeurd".
Tijdens dat inbrengen vragen ze zeer belangstellend of het "allemaal wel gaat". "Lukt het nog, mevrouw" etc. Het enigste wat ik denk is: doorwerken, dan ben ik het snelste er van af.
Ik geef me maar over denkend dat ze het beste met me voor hebben.
We hopen dat het verkeer niet te druk is, zodat we op tijd terug zijn voor de dienst van Goede Vrijdagavond.

Joggingbroektijdperk

Vandaag heb ik het joggingbroektijdperk afgesloten. Wekenlang kon ik door de drain en de katheter niets anders aan als een joggingbroek. Er is niks mis met een joggingbroek, maar echt charmant staat het niet. Bovendien word je het behoorlijk zat om 's morgens de keus te hebben uit een grijze of zwarte joggingbroek.
Vanochtend heb ik de klerenkast opengetrokken en eindelijk weer iets "gewoons" uit kunnen kiezen. Ik heb mijn lekkerste spijkerrok opgezocht en hij paste nog prima. Hij zat zelfs losser. Het voelt erg goed om weer normaal gekleed te gaan. De kinderen vonden me zelfs minder ziek en inderdaad "kleren maken de man/vrouw".

Opgelucht.

Vanmiddag is mijn buikdrain eruit gehaald. Eindelijk na weken, zelfs maanden heb ik geen enkele slang meer. Geen drain, geen katheter. Ik kan me weer normaal omdraaien in bed en ik heb geen slang meer die me in de weg zit. Bijzonder. Ondanks alles had ik maar één gedachte: dank U Heere!
Ik moet nog een week anti-biotica blijven slikken en dan hopen ze dat het urinelek dichtgegroeid is. Het zal blijken uit het vervolg.
De uroloog belde vandaag en mijn nierfunctie is prima. Deze week gaan ze overleggen over verder beleid. De dubbel-j (buisje in mijn urineleider) moet na ongeveer zes weken eruit of vervangen worden, maar wat is wijsheid? Mijn gevoel neigt naar vervangen, want nu gaat het goed. A.s. vrijdag moeten we naar Nijmegen en dan zullen we horen wat de urologen ervan vinden.
Inmiddels heb ik wat voorgeschreven gekregen tegen blaaskramp. Hopelijk lucht het wat op.
In ons gezin gaat het leven gewoon door. Deze weken staan voor de kinderen vol van toetsen en dat levert af en toe zenuwachtige taferelen op. Zeker als je mondeling Engels moet doen en de leraar vraagt in die taal waarom je een beugel hebt. Zoiets heb je thuis niet geoefend. Gelukkig liep het goed af.
Anja

Geduld.

Een dagje Nijmegen werd een dag Nijmegen. Vanmorgen vertrokken we om negen uur en we waren tegen achten weer thuis. Versleten en vol indrukken.
Eerst was de gynaecoloog aan de beurt. Hij was blij dat ik weer aardig levenslustig was. Er zijn dagen geweest dat hij dacht dat ik het niet zou redden. Het was verder een afsluitend gesprek. Hij draagt me nu weer over aan het Erasmus. Op de valreep gaf hij nog zijn mobiele nummer. Bij vragen, advies o.i.d. mogen we hem altijd bellen. Ik blijf het een enorme fijne vent vinden.
Na een lunchpauze gingen we naar de uroloog. Via de nierkatheter keken ze door middel van contrastvloeistof en direct zagen ze dat de nierkatheter uit de nier was. Vandaar dat hij het niet deed. Na overleg over wel of niet verwijderen besloten ze om een scan te maken. De assistente trok de pleister van de nierkatheter om zo een beter beeld te krijgen. Met het lostrekken van de pleister trok ze ook de katheter eruit. Hij zat natuurlijk al redelijk los. Nu hij er toch uit was, besloten ze om het zo te laten. Op de scan waren geen vergrote nieren te zien, dus ze vermoeden dat de blaas alles heeft overgenomen en zeker omdat het al drie weken zo is verwachten ze geen problemen. Ik moest alleen wel bloed prikken om de nierfunctie te controleren. In de loop van volgende week moet dat nog een keer (via de huisarts) om te kijken of de nierfunctie evt. verslechterd. Ze hebben ook urine op kweek gezet om een blaasontsteking uit te sluiten. Ik heb nl. nogal last van blaaskrampen. Dat kan heel goed, zeker omdat ik nog een dubbel j (buisje) om mijn urineleider heb. Er zijn evt. medicijnen voor, maar dan moet je zeker weten dat het geen blaasontsteking is.
Volgende week vrijdag belt de uroloog met de uitslagen en evt. vervolgstappen.
Als er geen gekke dingen opdoen dan mag volgende week ook mijn buikdrain eruit, maar we wachten eerst even op de uitslagen van de uroloog.
Precies op tijd waren we bij de neuroloog. Dat leverde niet veel nieuws op. Ze adviseerde alleen een ander medicijn voor zenuwpijn. Het werkt beter en heeft minder bijwerkingen. We wachten af.
Dat was onze dag Nijmegen.
Al met al dus geen negatieve dingen, maar we moeten nog even geduld hebben.

Dagje Nijmegen

Morgen worden we verwacht in het Radboudziekenhuis. Eerst een afspraak met de gynaecoloog, daarna de uroloog en vervolgens de neuroloog. Ik ben werkelijk heel benieuwd wat hun mening is over de situatie. Kan de buikdrain eruit? Hoe gaan ze verder met de nierkatheter? Allemaal vragen waar we hopelijk antwoord op krijgen.
Het wordt een lange dag, maar het is ook wel prettig dat alles in één keer kan.

Wel en wee.

Ik zit in een stoel op mijn "laptopje" te typen en ondertussen heb ik Arieke aan het werk gezet. Stoffen, zuigen etc. Mijn bemoeienis is een goed teken. Ik krijg weer wat energie om me met mijn omgeving bezig te houden.
Inmiddels loop ik in huis zonder kruk. Het lopen gaat steeds beter. Het oefenen bij de fysio werpt echt vruchten af.
Mijn buikdrain begint steeds minder te lopen. Er was van de week zelfs een nacht dat er niks uitgekomen was. Bleek dat ik bij het wisselen van de drainzak vergeten was om het kraantje weer open te draaien. Logisch dat hij dan stopt. Vervolgens kwam de drain niet meer op gang die dag. Aan de ene kant hoop je dat het positief is dat hij stopt, maar aan de andere kant houd je met een nauwlettend oog je temperatuur in de gaten.
Inmiddels loopt de buikdrain weer. Al is het nog erg minimaal wat er uitkomt. We houden een schema bij met elke dag de hoeveelheid milliliters. Je ziet een duidelijke daling. Ik slik nog steeds anti-biotica. Het blijft spannend of de infectie weg is of weer de kop opsteekt. Het enige waar je het aan merkt is "het krijgen van koorts". De tijd zal het leren.
Ik ben blij dat ik op deze manier toch al weer vijf weken thuis ben.