Computercrash

Ik bevind me nu zo'n 10 tot 14 dagen na de kuur, dit betekent dat m'n weerstand een dieptepunt bereikt. Ik merk dat ik meer moe ben en het toch wel heerlijk vindt om 's middags m 'n bed in te duiken.
Zeker nu met dit koude wisselvallige weer ben ik toch wel een beetje voorzichtig. Een infectie zou erg vervelend zijn.
Maandag 6 sept. moet ik onder de scan door en diezelfde dag krijg ik daar ook gelijk de uitslag van. Ik hoop en bid dat de lijn van de vorige keer zich voortzet. De tumor is dan niet weg, maar de activiteit gering.
Vanmiddag was echt een "klusjesdag". Er stonden al langere tijd dingen op het lijstje die nodig gemaakt moesten worden. Een kastdeur, een closetrolhouder etc. Helaas ging zaterdag ook onze huiskamercomputer kapot.  Hij deed echt niks meer. De computer is al acht jaar oud, maar hij functioneerde nog prima. Gelukkig is Martin erg handig. Hij heeft hem vanmiddag uit elkaar geschroefd en kapotte condensatoren verwijderd en nieuwe erin gesoldeerd. Hij bewaart altijd onderdelen van oude computers, dus dat kwam deze keer goed van pas. De stekker weer in het stopcontact, de computer aan en............hij deed het weer. Dat laatste is wel spannend, want ik herinner me ook een keer dat we alleen maar rook zagen na zo'n akkefietje. Ach ja, als je nooit wat probeert. 
Het geeft een goed gevoel dat alles nu weer draait.
Verschillende mensen vroegen naar m 'n creatieve uitingen. Ik ben van plan met zpagetti een poef om te haken. Het duurt wel even tot hij af is, maar als het zover is plaats ik wel een foto.
Het is ook echt weer om binnenshuis wat te knutselen.

Anja

Wel en wee

Soms zijn er dagen dat je een goed gevoel hebt van iets heel simpels. Vandaag gebeurde dat ook. In één week moesten alle kinderen naar de tandarts voor controle en laten ze nu allemaal geen enkel gaatje hebben. Geweldig! Geen gedoe meer met vervolgafspraken en dan tot de ontdekking komen dat ze die middag nu net laat school hebben. Geen telefoontjes om de boel wat beter te regelen. Heerlijk! Ik heb ze geprezen om hun "geweldige" poetskwaliteiten.
Janneke had het vandaag minder getroffen, want zij moest bij de kaakchirurg onder het mes. Het zelfde euvel als Arieke. Het bot openboren en een tand blootleggen. De kaakchirurg vond haar koelbloedig, maar inmiddels heeft ze wat minder praatjes. Het doet namelijk gewoon zeer.
Verder neemt het leven weer zijn gewone gang. Ze fietsen weer naar school en volgens Arieke is ze dinsdag echt van haar fiets afgewaaid. Ze viel gewoon op de grond. Het klinkt nogal spectaculair.  Achteraf gezien waaide het ook wel heel erg hard om met tegenwind te fietsen. Wouke heeft het opgelost door gewoon af en toe te lopen. Alleen duurt het dan een beetje lang voor je thuis bent.
Janneke begon dinsdag al met een blunder, want ze had haar tas ingepakt alsof het maandag was. Slim!
Zoals ik al zei, kinderen vermaken je wel.
Ik vermaak me zelf met wat huishoudelijke bezigheden. Beetje opruimen en schoonmaken. Ik fröbel altijd graag, maar ik zit nu te dubben. Zal ik gaan breien (iets van zpagetti) of haken of naaien? Het weer nodigt wel uit tot zoiets. Wie heeft er een goede tip?

Rust in de tent

Vandaag heb ik alleen maar verhalen gehoord over roosters, leraren, boeken, jaaropeningen etc. De oudste drie hebben hun boeken opgehaald. Ze hebben gezellig aan tafel boeken zitten kaften en morgen gaat het serieus weer beginnen.
Johan is vorige week al begonnen in groep 7. Wouke gaat naar de tweede, Arieke naar de vierde en Janneke naar de vijfde. Ze zijn allemaal weer vol goede moed, alleen bij een enkeling moet de zin nog komen.Er is overal een tijd voor............
Gelukkig gaat het met mezelf weer beter. Ik heb deze keer erg last gehad van dove vingers en voeten. Terwijl ik nu typ, voel ik dat m'n vingertoppen nog gevoelloos zijn. Een erge hinderlijke bijwerking, vind ik. Ik hoop deze week weer verder op te knappen en te genieten van de verhalen waar de kinderen mee thuiskomen. Aangezien onze kinderen erg graag praten, zal ik me niet vervelen.

Tweede dag

Het is vandaag de tweede dag na de chemokuur. Tot nu toe verloopt de kuur net als de eerdere kuren. Dat wil zeggen dat Anja er ziek van is, maar dat het gezien de omstandigheden vrij redelijk gaat. Hopelijk blijft het zo en komen er deze laatste keer niet voor het eerst vervelende complicaties. Anja ligt een groot deel van de dag op bed en laat het huishouden helemaal aan mij over. Dat is wel zo verstandig, want twee kapiteins op een schip ... enz.
Vandaag heb ik de boodschappen voor het weekend gehaald, wat ik altijd een vervelende klus vind. Je bent er druk mee en moet er nog voor betalen ook! Eigenlijk zou je geld toe moeten krijgen vind ik, maar ik vermoed tegelijk dat Plusmarkt Tessemaker daar anders over denkt. Helaas pindakaas.
Daarnaast zijn er huishoudelijke klussen, zoals het koken van het eten. Vandaag hebben we gebakken aardappels met sla en een soort hamburger op. Het smaakte best, al zeg ik het zelf.
De komende dagen schijnt het beter weer te worden. Misschien dat ik dan ons zeilbootje op het dak van de auto leg en samen met Johan ga varen. "Zeilboot" klinkt nogal groots, maar het is maar een simpel bootje, dat je in je eentje kunt optillen. Daarom bijgaande foto.

Martin

Nummer zes

Vandaag heb ik de zesde kuur gehad. We moesten er natuurlijk vroeg zijn, maar toen we bij de poli kwamen, zat de prikkamer nog dicht. Diegene die altijd om 7.30 uur aanwezig is, was op vakantie. In een ziekenhuis moet je soms een beetje assertief zijn en opkomen voor jezelf en aangezien ik ook nog gebeld had om een latere afspraak wilde ik daar geen genoegen mee nemen. We waren natuurlijk niet voor niks zo vroeg uit ons bed gekomen. (en daar heb ik echt een hekel aan.)  Gelukkig ondernamen ze actie en trommelden een "prikster" op.
De bloedwaarden waren in orde en de oncoloog gaf toestemming voor de kuur. Vervolgens moest het infuus aangeprikt worden en dat viel niet mee deze keer. Ik zit inmiddels met een blauwe hand van twee mislukte pogingen.De derde keer lukte, maar inmiddels waren we een ruim half uur verder. Gelukkig was het nog vroeg op de dag. Dat was om nog een reden gelukkig, want de apotheek kreeg een storing, kort nadat mijn kuur begon, van maar liefst twee uur. Al die tijd moesten de mensen wachten op de chemo. Ik was op een gegeven moment de enige die echt serieus bezig was. De rest was aan het spoelen en wachten op. Toen wij klaar waren, zaten er nog erg veel mensen. Vervelend hoor!
We zijn dankbaar dat alles voorspoedig ging. Deze week nog even doorbijten en dan hoop ik dat het zondag weer beter gaat. Ik zal proberen om me nergens mee te bemoeien in huis en alles aan Martin over te laten, dat is ook beter voor onze relatie:)

Anja

The day before

Ik kom nog even terug op de schoenenkoop. We gingen dus op schoenenjacht. Ik koop meestal schoenen in een wat duurdere zaak. De verkoopster geeft advies en mijn ervaring met goedkope schoenen is niet altijd positief. Liever één duurder paar wat goed zit en langer mee gaat. We begonnen bij de kinderschoenen en volgens Johan zit alles goed. De verkoopster stelde voor om eerst zijn voeten maar op te meten en tot mijn grote verbazing heeft hij maat 41. Geen kinderschoenen, maar op naar de herenschoenen. Hij heeft inmiddels een paar nieuwe leuke gympen en hij vindt het wel stoer dat hij de meiden inmiddels ver achter zich laat qua schoenmaat.


Morgen gaan we weer naar het EMC. De zesde kuur staat op het programma. We moeten om 7.40 uur al bloedprikken. Erg vroeg! Ik heb vandaag nog geprobeerd of er niet toevallig een plekje iets later was, maar helaas. Dat wordt vroeg opstaan. Ik hoop dat alles in orde is zodat de kuur door kan gaan.
Het wordt de laatste kuur. Vervolgens moet ik begin sept. weer onder de scan door en kijken ze hoe het er dan voor staat. Ik heb nu toch wat gemengde gevoelens. Kuren is absoluut niet mijn hobby, maar je bent tenminste actief bezig aan het bestrijden van. Niet behandelen betekent afwachten. Tsja, wat is beter?
Maar goed, ik loop maar niet vooruit op de feiten. We leven vandaag en wat de toekomst brengt?
"Mij geleidt des Heeren Hand".

Anja

Zaterdag

Laat ik maar beginnen met m'n rabarbertaart. Verschillende mensen vroegen zich af hoe hij smaakte. Ik vond het eigenlijk meer rabarbercake. Zoals je cake kunt bakken met appels. Zo was dit cake met rabarber, alleen dan in een taartvorm ( ik bak cake trouwens ook vaak in een taartvorm). Ik vond het wel lekker smaken. Het is een keer wat anders. Al geloof ik dat mijn voorkeur uitgaat naar een appelcake. Op internet staan genoeg recepten voor rabarbertaart. Voor "probeerders" even googelen en je kunt beginnen.
Ik vind het altijd erg leuk om iets te bakken. Soms oud en vertrouwd, maar ik ben zeker in voor wat nieuws. Deze dagen voel ik me aardig goed en dan voel ik de bakkriebels. Man en kids zijn altijd bereid om te proeven en met z'n zessen is het ook zo op.
We hebben ook een broodbakmachine, dat is meestal Martin zijn werk. Iedere ochtend gaat hij aan en we eten tussen de middag altijd een vers brood. Bruin, wit, meergranen, waldkorn etc. Elke dag wat anders. We gebruiken meestal meel van Soezie, maar een verkooppunt is niet heel dichtbij. Als we gaan, kopen we gelijk voor maanden. Nu kun je bij de molen in Ouddorp ook meel kopen, dat is natuurlijk niet zo ver. Gisteren zijn we daar langs gegaan en hebben een zak meel gekocht. Eerst een keer proberen en kijken hoe dat smaakt.
Ik koester de laatste goede dagen voor de volgende kuur. Wel moe, maar verder niet al te veel beperkingen. Het laatste weekend probeer ik altijd vooruit te denken, zodat ik voor mijn gevoel een week "afwezig" kan zijn. Er zijn altijd dingen die je zelf even moet doen. Deze keer even de gymspullen voor Johan controleren. Hij kon z'n gymschoenen met geen mogelijkheid meer aan. Ik snap eigenlijk niet dat hij niet eerder geklaagd heeft. Nu we toch bezig waren. Laten we ook eens kijken naar je gewone schoenen, die heeft hij ook al een hele poos en aangezien hij zes weken op crocs heeft gelopen. Met veel pijn en moeite kon hij ze aankrijgen, dus ook tijd voor nieuwe. Vanmiddag maar even op zoek. Ik hoop dat het nog een beetje lukt. Hij is tien jaar en gaat richting maat 40. (pfff..........)
Zo zijn er nog wat "leuke" klusjes. Gelukkig kan Martin erg veel, maar ik heb (helaas soms) graag zelf de touwtjes in handen. Lastig hoor, om aan de zijlijn te staan. Een les in afhankelijkheid.

Van alles

Vanochtend heb ik voor het eerst van m'n leven rabarbertaart gemaakt. Ik was het al vaker van plan, maar elke keer kwam het er niet van. Veel mensen zijn lovend over rabarbertaart, maar ik wil het eigenlijk eerst een keer proeven voordat ik het geloof en een ander voorzet. Vandaar deze actie. Vanavond gaan we proeven. Ik ben benieuwd.
We hadden aardig wat stelen rabarber. De rest heeft Martin gekookt tot moes. We doen het in de vriezer.

Vandaag was het echt heerlijk weer. We besloten om even naar de toeristendag in Ouddorp te gaan. Arieke hebben we bij de Vliedberg opgepikt. Het was echt heel druk. Gelukkig vonden we een parkeerplekje. Het was jaren terug dat ik er geweest was, maar wat een ontzettend grote markt. We gingen op zoek naar tassen, een portemonnee en een sjaaltje. Wat een keus! We hebben de hele markt overgelopen en vervolgens de leukste uitgezocht. Uiteraard voor het  minste geld. Iets leuks kopen van je verdiende vakantiegeld verzoent de arbeid.
Aan het eind van de markt hadden we eigenlijk wel trek in een ijsje, maar we hadden geen zin om weer terug te gaan naar een ijskraam. Weer heel die drukte door. Wat nu? Een doos met ijs bij de c1000? Of............de Mekkerstee.
Dat laatste was echt een goed idee. We hebben heerlijk buiten op het terras van de Mekkerstee een ijsje gegeten. Je kunt daar echt lekker zitten en het ijs smaakte prima. Na nog een rondje over de Mekkerstee gingen we weer op huis aan.
Het was een gezellige middag.

Rustige week

We hebben een rustige week achter de rug. Het valt me echt op dat twee meer of minder echt scheelt. Minder was, minder strijk, minder rommel, minder boodschappen en last but not least minder gepraat.
Martin gaat morgen naar de Veluwe om te preken en neemt Wouke en Johan gelijk mee naar huis. Het komt erg goed uit op deze manier. Ik vind het weer leuk dat ze thuiskomen. Je gezin is dan weer compleet, dat geeft een goed gevoel. Ik vind het wel fijn dat ze even zijn wezen logeren. Ze vinden het erg leuk en mij geeft het even wat meer rust.  Janneke gaat morgen ook de hele dag mee. Ze moet dan wel twee kerkdiensten achter elkaar uitzitten, maar de reden waarom ze meegaat is het wel waard. Ik zal niet uit de school klappen, maar een goed verstaander heeft maar een half woord nodig. Arieke en ik blijven samen thuis. Arieke is toe aan een rustdag. Lekker uitslapen en een dag relaxen, zodat ze er maandag weer tegenaan kan. Ik vind zelf de zondag altijd een fijne dag. Even op adem komen en de week beginnen met de Rustbrenger.

Nieuwe kleur

Ik was de oude blogkleuren een beetje zat. Vandaar een andere achtergrond. Het past wel bij de natuur buiten. Door de regen is alles groen. In de tuin schiet het onkruid de grond uit en het gras ziet er frisgroen uit.
Ik krijg steeds meer schik in het maken van een blog en ik ontdek steeds weer nieuwe mogelijkheden. Voorlopig blijft hij even zo.
Ik zit eigenlijk nog veel te laat achter de computer, maar op tijd naar bed gaan is niet mijn sterkste kant. Het is nu lekker rustig beneden en ongemerkt blijf je dan te lang hangen. Het gaat gelukkig best goed met me, maar ik moet echt om m'n rust denken. Een kamerdebat om één uur 's middags moet je dan gewoon aan je voorbij laten gaan, maar vanmiddag vond ik dat leuker dan m 'n bed. Terwijl ik vanmorgen al naar Hellevoet ben geweest om nog even wat koopjes te scoren in de opruiming. 
Aan het eind van de middag heb ik toch nog verstandig m'n bed opgezocht. De omgeving was ook erg slaapverwekkend, want Janneke en Arieke lagen allebei uitgeteld op de bank te slapen.School is vermoeiend, maar van werken wordt je echt moe.
Tegen zessen waren we allemaal weer wakker en konden we heel luxe direct aan tafel schuiven. Martin had een heerlijke pan nasi gemaakt.
Ik eindig deze keer met een bedankje voor alle bonen, peulen bieten, bramen, komkommers, bloemen, cakes etc. etc. Het lukt niet altijd om iedereen persoonlijk te bedanken, maar we waarderen het bijzonder. En dan noem ik nog niet eens alle kaarten die we krijgen. Er gaat geen dag voorbij zonder kaart. We hebben ze allemaal bewaard en doos naar doos wordt er mee gevuld. Het zijn er inmiddels duizenden. Een enkel woord, een bemoedigende tekst, het geeft soms net wat je die dag nodig hebt.

Anja

Logeren

Onze kinderen vinden logeren bij opa en oma altijd erg leuk. Ze doen gezellig spelletjes en ondernemen ook uitjes. Het zijn bepaald geen 65+ uitjes. Nee, ze zijn naar een pretpark geweest.
Wouke en Johan in Kalkar.

Voor de gezelligheid gaan er wat familieleden mee.

Inmiddels kijken Janneke en Arieke jaloers naar de foto's, want zij willen ook wel graag naar Kalkar. Helaas vanaf Stellendam is het wel erg ver rijden. Misschien zij een volgende keer.
Inmiddels ben ik zelf weer opgeknapt. Ik ben blij dat ik weer een beetje uit de voeten kan. Het is hier in huis wel erg rustig met twee grote kinderen, die ook nog een gedeelte van de dag werken. Ze wisselen onderling ervaringen uit over hun schoonmaakperikelen en Janneke weet sinds vandaag hoe je een douche schoonmaakt. "Zucht" is dit nu een manco in onze opvoeding of kun je ze dit beter bij een ander laten leren?