Een week thuis

Na een week thuis ga je vergelijken hoe het vorige week eruit zag. Ik merk in ieder geval duidelijk vooruitgang. Ik kan makkelijker de trap op, mezelf aankleden etc. zonder dat ik helemaal buiten adem ben.
Gisteravond zijn we even in Hellevoetsluis boodschappen wezen doen. Er zijn soms dingen die je moet kopen wat handig is, als je moeder erbij is. Vorige week vrijdag had ik dat niet kunnen denken, dat ik een week later alweer in de Hema liep. Nou ja, met de rolstoel uiteraard.
Verder ben ik nog wel heel moe. Ik moet echt moeite doen om m'n bed uit te komen. Anders zou ik de hele dag blijven liggen, maar daar knap je ook niet van op. Ik probeer rust en activiteit af te wisselen, maar af en toe moet ik mezelf streng toespreken.
Martin is morgen de hele dag weg, dus de kinderen gaan weer eten koken. Ze zijn zo langzamerhand al heel wat gewend. Het zal wel goed komen.
Arieke is inmiddels vrij van school en die helpt lekker mee in het huishouden. Bovendien is het ook erg gezellig; heel de dag iemand om mee te praten. De anderen zwoegen nog voor de overgang. De laatste loodjes wegen echt zwaar.

Inderdaad Nijmegen

Vanochtend eerst de uroloog gebeld en die raadde direct aan om te komen. Ik was nog bang dat we daar te horen zouden krijgen dat het wel meeviel en dat zo iets niet gaf, maar dat was niet zo. De hechting was los en de katheter zat er dus los in. Hij pakte gelijk naald en draad en hechtte de boel weer vast. Hij wilde maar één keer prikken dus het leek hem prima zonder verdoving. Uiteindelijk werden het twee hechtingen voor de zekerheid.
Vooruit, ik heb wel voor hetere vuren gestaan.
Volgens de uroloog is het vastzettten altijd een probleem. Ze hebben daar nog niet het ei van columbus voor uitgevonden.
Ik zweef nu tussen Nijmegen en Rotterdam in. Het medisch dossier moet naar Rotterdam en voor die tijd kunnen ze niet zoveel met me. Nog een paar weken en dan hoeven we voor zulke klusjes niet zo ver meer.
Inmiddels zit ik met een beurse plek op mijn rug, maar ik ben blij dat het weer goed zit.

Kleine stapjes

Elke dag een klein stapje. Daar komt het ongeveer op neer deze dagen. Anja wordt wat minder kortademig en ook wat sterker. Ze is ook weer begonnen met training bij de fysiotherapie. Ze ligt nog erg veel op bed, maar ook dat proberen we te verminderen.
Gisteravond heb ik de NSK-drain verbonden. Toen het verband er af was bleek helaas dat de hechting was gebroken. Vandaag dus maar even bellen met het ziekenhuis, want we zien er niet naar uit dat het slangetje per ongeluk uit de nier wordt getrokken. Dat zal dus vandaag of morgen wel een reisje Nijmegen worden, vrees ik.
Overdag hebben we een groot deel van de dag via de computer de Reformatorische Omroep aan staan. Als je weinig energie hebt om te lezen kan een psalm of een lied bemoedigen.
Martin

Wat de toekomst brengen moge,
Mij geleidt des Heeren hand;
moedig sla ik dus de oogen
naar het onbekende land.
Leer mij volgen zonder vragen;
Vader, wat Gij doet is goed!
Leer mij slechts het heden dragen
met een rustig kalmen moed!

Heer, ik wil Uw liefde loven,
al begrijpt mijn ziel U niet.
Zalig hij, die durft gelooven,
ook wanneer het oog niet ziet.
Schijnen mij Uw wegen duister,
zie, ik vraag U niet: waarom?
Eenmaal zie ik al Uw luister,
als ik in Uw hemel kom!

Laat mij niet mijn lot beslissen:
zoo ik mocht, ik durfde niet.
Ach, hoe zou ik mij vergissen,
Als Gij mij de keuze liet!
Wil mij als een kind behand'len,
dat alleen den weg niet vindt:
neem mijn hand in Uwe handen
en geleid mij als een kind.

Waar de weg mij brengen moge,
aan des Vaders trouwe hand
loop ik met gesloten oogen
naar het onbekende land.

Jacqueline E. van der Waals

Na het weekend

Het was fijn om weer als gezin samen te zijn. Het ging dit weekend ook wel redelijk goed. Anja heeft geprobeerd om weer zoveel mogelijk een normaal dagritme aan te nemen, maar dat was toch wel teveel gevraagd. Al met al heeft ze het grootste deel van de dag op bed gelegen, maar gisteravond concludeerden we wel dat het beter mocht gaan dan in het ziekenhuis. En dan zijn we daar toch blij mee.
Martin

Thuis

Ik ben inderdaad weer thuis. Het vocht en de bloeduitstorting zitten me danig in de weg. Alles kost me daardoor ongelofelijk veel moeite. Opstaan, lopen etc. Het gaat niet vanzelf. Ik hoop dat het door mobilisering in de loop van de tijd minder wordt. Het heeft allemaal tijd nodig.
Verder drukt de bloeduitstorting ook tegen andere organen aan, waardoor weer andere klachten ontstaan. Tegen het buikvlies waardoor je rugpijn krijgt, tegen de lever waardoor het middenrif omhoog geduwd wordt en je minder lucht krijgt etc.
Ik slik behoorlijk wat pijnstillers om het te onderdrukken.
Ondanks al die klachten vind ik het fijn om weer thuis te zijn. Lekker in je eigen omgeving.
Ook deze keer heb ik weer enorm veel kaarten gehad. Hartelijk bedankt! Het is erg leuk om post te krijgen als je in het ziekenhuis ligt.

De vlag kan uit

Het ligt in de bedoeling dat Anja morgen naar huis komt. De NSK-drain loopt goed en medisch gezien is er geen reden meer om haar opgenomen te houden. Over een paar weken moet het slangetje van die drain worden vervangen, maar dat gebeurt dan in Rotterdam.
Anja is erg zwak en moet met alles worden geholpen. Ook heeft ze nog veel last van het bloedstolsel in haar buik. Maar het aansterken en mobiliseren zal thuis waarschijnlijk veel beter verlopen dan in het ziekenhuis. Om 12:00 komt er nog een dokter bij haar langs en als er dan geen nieuwe problemen zijn opgedoken kan ik haar meenemen. Op één dag na heeft ze dan weer vier weken in Nijmegen gelegen.
Al met al zijn we dankbaar en blij dat ze nu weer bij ons in het gezin mag zijn. En we hopen dat ze als moeder weer kan functioneren.
Loof den Heere mijn ziel... (Psalm 103)
Martin

Vervolg

Omdat Anja niet meer kan schrijven doe ik het maar weer. Vandaag is een longpunctie verricht om te zien of de benauwdheid wordt veroorzaakt door vocht bij de longen, of door bloed. Bloed kan daar vervelende complicaties opleveren, maar dat bleek er gelukkig niet te zitten. Het was wel pijnlijk, zei Anja.
Omdat het Hb-gehalte was gedaald, is vanavond ook nog een infuus met twee zakjes bloed gegeven. De daling wordt vermoedelijk niet door een bloeding veroorzaakt, maar door de grote hoeveelheid vocht die ze bij zich heeft. Verder krijgt ze de komende dagen zoveel mogelijk sondevoeding (beetje foie gras-achtig) om op krachten te komen.
Het plan is om ook de katheter uit de blaas te verwijderen en te bekijken of er dan geen problemen ontstaan.
En het zou kunnen dat Anja dan dit weekend, of begin volgende week met ontslag gaat! We hopen erop en bidden erom. Wat zou het heerlijk zijn om na ca. vier weken weer thuis te zijn. Het zal hier best tegenvallen want ze zal voorlopig met werkelijk alles weer geholpen moeten worden, maar dat hebben we er uiteraard graag voor over.
En ik ben van het gerij naar Nijmegen af. Ik kan de weg wel dromen inmiddels.
Martin

Geen internet meer in het Radboudziekenhuis

Anja zit sinds enkele dagen zonder internet (en televisie). Met name dat eerste is erg jammer, want nu kan ze niet weer mailen en bloggen. In het ziekenhuis is men overgestapt op een ander systeem voor deze voorzieningen en zoals dat dan áltijd gaat het werkt niet goed. Vandaag voor de zesde keer gebeld met Patientline en "nee hoor, mevrouw komt niet in ons systeem voor." En draadloos internet leveren ze niet meer. Waarmee het Radboudziekenhuis zich heeft teruggeworpen in ongeveer de jaren zestig van de vorige eeuw.
Daar lig je dan als patiënt. Met niks.
Enfin, ik heb een klachtenformulier meegenomen en ga dat morgen invullen.

Stapje voor stapje

Stapje voor stapje zie ik wat vooruitgang bij mezelf. De nieren werken inmiddels zoals het hoort. Tenminste, de artsen zijn tevreden over de nierfunctie in mijn bloed. Uiteraard heb ik nog steeds de nierkatheter, die blijft voorlopig ook zitten. Ik heb nu sondevoeding om m'n lichaam even een zetje de goede kant op te geven. Zuurstof blijft een beetje halen en brengen. Soms heb ik het nodig,soms niet.
De artsen hebben het plan om aan het eind van de week de sondevoeding af te bouwen. Vervolgens hopen ze dat ik zonder zuurstof kan en als de blaaskatheter er dan ook uit mag, dan ben ik zonder slangen. Als alles een beetje goed verloopt dat gaan ze toch richting huis denken. De bloeduitstorting en al het vocht moeten toch langzaam verdwijnen door mobiliseren.
We wachten af, maar het klinkt in ieder geval aanlokkelijk.
Ik lig nu op een twee persoonskamer en ik heb al heel wat buurvrouwen naar huis zien vertrekken. Het lijkt me ook wel leuk als ik een keer de vertrekkende ben.
Vanmiddag werd een nieuwe kamergenoot met ambulance binnen gebracht. Helemaal alleen. Er was niemand bij. Bij het invullen van de formulieren vroegen ze naar contactpersonen. Ze kende niet veel mensen, zei ze en met moeite wist ze een contactpersoon te noemen. Zielig hoor!

Maandagavond

Weinig nieuws te melden. Anja gaat heel langzaam vooruit. Ze heeft in dit tempo nog een lange weg te gaan voor aan ontslag te denken is. Maar je weet nooit of het soms in een keer toch ten goede omslaat. Daar hopen we op.
Sinds vandaag ligt ze weer alleen op haar kamer, omdat haar buurvrouw naar huis mocht. Je hebt dan meer privacy, maar het is ook wel eenzaam.
Martin

Eindelijk weer een berichtje

Ik heb even gewacht of Anja zelf nog iets zou plaatsen, maar ze sms-te mij dat ze geen fut heeft. Zodoende nu een bericht van mij. Eigenlijk is het ten opzichte van dinsdag niet veel verbeterd. Het wachten is op het verdwijnen van het haematoom in de buik. Naar schatting heeft Anja inwendig zo'n anderhalf tot twee liter bloed verloren en dat zit nu behoorlijk in de weg. Het drukt op de maag, de lever en de nieren, waardoor dat allemaal minder goed werkt. De nierfunctie is niet helemaal normaal, maar ook niet verontrustend afwijkend. Morfine tegen de pijn krijgt ze dagelijks. Inmiddels hebben de urologen haar weer overgedragen aan de gynaecologen. Zelf heb ik wel eens de gedachte dat het misschien na alle behandelingen en operaties in Nijmegen het beter is om helemaal van het Erasmusziekenhuis over te gaan naar het Radboud. We zien nog wel. Voorlopig ligt ze nog wel enige tijd in Nijmegen.
Anja is zelf best goed te spreken. Al zeg ik het zelf, ze is toch wel iemand die op een bijzondere manier haar lijden draagt. Het is lang niet altijd gemakkelijk en ze krijgt tegenslag op tegenslag, maar telkens heeft ze kracht om door te gaan. Dat heeft met karakter te maken, maar ook hebben we steun aan het Woord van onze God. Onze trouwtekst was Jozua 1 vers 9. Vandaar dus!
Ik bezoek haar om de dag. Het is een lange rit. Het is altijd mooi om over die oude boogbrug over de Waal de stad binnen te rijden. Hoog torent de fraaie Stevenskerk uit boven de stad. Afgelopen winter stond het water hoog boven de Waalkade in Nijmegen. Nu is van diezelfde rivier nog maar een armzalig stroompje water over, waar half geladen schepen zoveel mogelijk in het midden doorheen varen.
De kinderen blijven thuis en maken zelf eten klaar. Dat vinden ze nog leuk ook. Zo proberen we het een beetje te redden.
Johan had deze week schoolreisje naar het Archeon en Drievliet. Janneke komt vanavond thuis uit Berlijn en zal als alles goed gaat om een uur of elf in Middelharnis zijn. we zijn blij dat deze dingen gewoon door konden gaan. Arieke begint volgende week aan haar centraal schriftelijk examen en zit de hele week druk te leren. Wouke is de enige die met haar fietsje dag in dag uit de tocht naar Menheerse maakt. Ze boft met het mooie weer, al waait het in de polder behoorlijk.
Zelf heb ik naast alle dingen die in huis ook nog gedaan moeten worden een preek gemaakt. Bovendien heb ik vanmiddag de weeksluiting in Het Spectrum verzorgd. Het was wel fijn om er eens uit te zijn en elkaar daar te spreken. En het Woord mocht opengaan!
Martin

P.s. Hierbij een foto van de Karolingische kapel op het Valkhof (uit ca. 1030) te Nijmegen met op de achtergrond de Waalbrug

Blogger blogs op alleen-lezen, Blogger zelf niet beschikbaar

Helaas waren we een paar dagen niet in staat een berichtje achter te laten. Hieronder de reden:


Afgelopen maandag besloot Google een aantal updates te gaan doorvoeren op Blogger, het platform waar je gratis een weblog kunt starten. Op zich niets bijzonders, de site zou een uurtje offline zijn op woensdag, 11 mei, en de Blogger-blogs zouden een uurtje op alleen-lezen staan.

De update zorgde echter voor een aantal problemen, waaronder het niet kunnen aanmaken van nieuwe blogposts en slechte bereikbaarheid van blogs. Woensdag en donderdag kwamen er zodoende steeds meer meldingen van de gebruikers van Blogger, en dus heeft Google besloten de oude versie terug te zetten. Alle berichten en reacties die nog gemaakt zijn ná 11 mei 7:37 PDT (Pacific Day Time) zullen verloren gegaan.

Op dit moment toont de hoofdpagina van Blogger nog een foutmelding, met een verwijzing naar het Status Blog van Blogger. Alle Blogger-blogs zijn wel bereikbaar, maar kunnen dus alleen gelezen worden, er kan niets worden gepost.

Een lange adem

Ik zal vandaag zelf maar eens een stukje schrijven.
Na een hectische, vermoeiende week.
Ik heb het gevoel of ik twee maanden terug ben in de tijd. Ik zit weer dik onder het vocht. In mijn buik zit een bloeduitstorting van de bloeding en waarschijnlijk drukt hij tegen mijn nieren aan waardoor ze niet optimaal werken. Bovendien hebben ze al een flinke opdoffer gehad. Het bloed moet mijn lichaam vanzelf opruimen en het vocht helpen ze een handje met vochtafdrijvende middelen, maar echt hard gaat het nog niet. De weegschaal laat nog elke keer gewichtstoename zien.
Inderdaad een weg met lange adem.
Anja

Niet veel verandering

Anja's toestand is nog niet veel veranderd. De dokter was wel tevreden, maar hij vond tegelijk ook dat ze het keerpunt nog niet had bereikt. Gisteren sneuvelde het infuus. Dat is vervelend want door alle chemokuren is Anja slecht te prikken. Na een poging op de afdeling moest ze daarom naar de Anaesthesie. Ze heeft daar twee uur liggen wachten voor het eindelijk voor elkaar was. De antibiotica is ook gestopt en dat betekent dat het spannend is of ze misschien weer koorts krijgt. We wachten af.
Martin

Maandag 8 mei

We zijn gisteren weer naar Anja toe geweest. Voor ons gevoel zijn we weer helemaal terug in de situatie van januari en februari. Anja heeft weer heel veel vocht en daar heeft ze flink last van. Ze kan nauwelijks het bed uit, heeis benauwd door vocht achter de longen en omdat het drukt op het buikvlies heeft ze zoveel rug- en buikpijn dat ze morfine nodig heeft. Van de morfine is ze erg suf. Al met al kan ze bezoek niet zo goed verdragen, zodat we niet al te lang zijn gebleven. Zin in een gesprek heeft ze ook niet erg.
Het was gisteren ook nog moederdag. We hadden een foto van de kinderen op canvas meegenomen. Het is een kleurrijke foto tussen de tulpen. Daar was ze erg blij mee.
Vanmorgen is Janneke met haar klas vertrokken naar Berlijn. Vrijdaghopen ze weer thuis te komen. Johan heeft vandaag schoolreisje. Ze hadden er allebei enorm veel zin in. Ik zal blij zijn als ik ze weer veiligthuis heb.
Martin

Adres

Enkele mensen vroegen om het adres van Anja.

UMC St Radboud
Afd. Gynaecologie/urologie A20 Kamer 2.46
Anja Diepeveen
Postbus 9101
6500 HB Nijmegen

Klein beetje hoop

Vanmorgen had ik Anja aan de lijn. Ze voelde zich belabberd en moe en dacht dat haar Hb-gehalte weer gezakt zou zijn. Gelukkig kwam even later de uitslag van het bloedonderzoek en daaruit bleek dat het ongeveer op hetzelfde niveau was gebleven. Bovendien nam de nierfunctie goed toe en dat is dan toch een positief teken.
Martin

Vrijdag

Gisteren mocht Anja aan het eind van de ochtend van de Intensive Care terug naar de afdeling. Haar toestand is redelijk stabiel, hoewel ze gisteravond toch weer een bloedtransfusie nodig had. Gelukkig bleek vanmorgen dat het Hb-gehalte nu op peil was gebleven. Ze heeft veel pijn in haar rug en buik en krijgt daarvoor nu standaard morfine. Waar de bloeding heeft gezeten is nog altijd een raadsel. De uroloog vertelde dat ze dat bloed liever niet met een drain willen weghalen in verband met het infectiegevaar. Het zal spontaan ook verdwijnen, maar dat heeft wel tijd nodig. Volgens hem kan dat wel een paar weken duren en Anja zal die tijd in het ziekenhuis moeten blijven. Voorlopig zullen we haar dus niet meer thuis hebben.
Anja is erg moe en slaperig van de morfine. Verder is ze, zoals altijd, iemand die niet klaagt en probeert om er het beste van te maken.
Voor de kinderen zijn het ook heel nare dagen geweest. Ze hebben onder grote spanning gestaan. Ook voor hen is het fijn dat het nu weer wat beter gaat. Wij hebben een nacht in Ederveen doorgebracht en zijn gisteravond weer teruggegaan naar Stellendam. Nu liggen ze heerlijk uit te slapen.
Martin

P.s. Toen we weggingen uit het ziekenhuis vertrok net de traumahelicopter. Voor de liefhebbers heeft Janneke met haar mobieltje er een filmpje van gemaakt:

Dag na operatie

Het was gisteravond behoorlijk kritiek. Anja's Hb-gehalte was gedaald tot 2,2 zonder dat iemand dat in de gaten had gehad. Zou ze niet die avond aan de drain zijn geholpen was het heel goed denkbaar geweest dat ze stilletjes op haar kamer in coma was geraakt en verder weggegleden terwijl niemand dat had gemerkt. Wat dat betreft gebeurt er dus ook niets bij toeval!
Vandaag was het Hb-gehalte een stuk hoger dankzij de transfusies. Helaas zijn ze er niet achtergekomen waar nu de lekkage heeft gezeten. Het is uiteraard fijn als het spontaan stopt met bloeden, maar de vraag is natuurlijk of het ooit weer gebeurt. Ze proberen nog verder onderzoek hiernaar te doen.
Om de nier weer op gang te brengen wordt Anja weer veel vocht toegediend. En dat moet er straks allemaal weer uit. Dat geldt ook voor het bloed dat los in de buik zit. Dat wordt dus weer mobiliseren.
Vanavond had ze weer nierpijn, waarvoor ze morfine kreeg.
Anja blijft in elk geval tot morgenochtend op de Intensive Care. Ze is erg ziek, maar gelukkig is ze nu stabiel.
Martin

Spoedoperatie vervolg 3

Vanmorgen heb ik naar de Intensive Care gebeld. Met Anja was het vannacht gelukkig goed gegaan en om zeven uur hebben ze de beademing afgekoppeld. De IC-verpleegkundige gaf me haar zelf nog even aan de lijn. Ze voelde zich door de bloedtransfusies een stuk beter dan gisteren, maar was nog wel enorm moe. Ook had ze keelpijn van de beademing, waardoor ze slecht kon praten. Maar Anja, zoals Anja is, was wel weer opgewekt.
Martin

Spoedoperatie vervolg 2

Anja's uroloog belde net weer. De operatie was goed verlopen. Anja heeft 6 zakjes bloed gehad, maar nu is de bloeding spontaan gestopt. De radioloog heeft met angiografie geen lekkage kunnen vinden en daarom vermoeden ze dat door druk op de nier er bloed buiten de bloedbaan is getreden. Anja krijgt altijd antistollinginjecties, dus dat klinkt aannemelijk. De rechternier functioneert nog steeds niet goed, maar dat wil hij even afwachten om te zien hoe zich dat ontwikkelt.
Anja wordt nu naar de Intensive Care gebracht. Ze willen straks de beademing gaan afkoppelen en vervolgens ook proberen om haar wakker te laten worden.
We hebben een ontzettend nare en spannende avond achter de rug. Het was kritiek, maar we mochten haar nog houden. Gebeden zijn verhoord!
Het is inmiddels bijna half drie en ik ga mijn bed opzoeken.
Martin

Spoedoperatie vervolg 1

Zojuist ben ik gebeld door de uroloog. het slangetje van de NSK leek iets geknikt te zitten en dat hebben ze nu weer goed gelegd. Er blijkt echter ook een bloeding te zijn in het gebied van de lever en de rechternier, maar ze kunnen niet goed zien op de CT-scan waar dat precies is. Ze hebben haar daarom in slaap gebracht en nu komt een radioloog die gaat proberen om het lek van binnenuit door de aders heen te vinden en te dichten. Daar wordt ik straks over teruggebeld.
Anja gaat na afloop van de OK naar de Intensive Care. Ze proberen haar wel in Nijmegen te houden.
Ze is heel ernstig ziek op dit moment.
Martin

Spoedperatie

Anja's NSK-drain ging vandaag steeds slechter lopen, ondanks het feit dat ze die vanmorgen op het Urologisch Behandel Centrum nog hebben gecontroleerd. Bovendien ontwikkelde ze koorts en werd ze steeds zieker.
Zojuist ben ik gebeld door de uroloog dat ze haar nu (21:15) gingen opereren. Ze willen de drain goed leggen en hopen dat ze dan opknapt. Het kan echter ook zijn dat het niet lukt of dat ze nog slechter wordt en ze zal moeten worden beademd. In dat geval zal ze op een medium- of intensive care terechtkomen. Omdat het Radboudziekenhuis erg vol ligt, zal ze dan worden overgeplaatst naar een ander ziekenhuis.
We schrikken hier enorm van. En bidden of het goed mag gaan.
Martin

Mislukt

Vandaag zal er wel geen bericht uit Nijmegen meer verschijnen verwacht ik. Daarom deze keer een uit Stellendam.
Vandaag is geprobeerd om een nieuwe dubbel-J-katheter te plaatsen. De hoop was dat daarmee de urine-afvoer weer hersteld zou kunnen worden, maar dat is helaas niet gelukt. Er zit iets wat de urineleider dichtdrukt. Wat dat voor 'íets' is weten we niet. Het zou om littekenweefsel kunnen gaan. In elk geval kon er geen buisje doorgeschoven worden. Er vindt nu overleg plaats om te zien wat er verder gedaan kan of moet worden. Het enige resultaat is dat Anja zoveel pijn kreeg dat ze morfine nodig had. Dat is ook de reden dat ze niet schrijft, want daar wordt je niet helderder van.
Sommige momenten dreig je wel eens een moedeloos gevoel te krijgen. De achterliggende dagen heb ik heel wat keren mogen bedenken dat we na Goede Vrijdag (de verzoening) en Pasen (de opstanding) te maken hebben met een Levende Heere. Bij Hem alleen is uitkomst. En telkens weer zijn er tekenen van Zijn mee-gaan. Dat maakt klein en bemoedigt. Ik vergelijk het maar met de kopjes van de krokussen in het voorjaar, die dan ineens teer en mooi uit de grijze grond omhoogspruiten en voorboden zijn van de nieuwe lente. Op de hoop van het ten volle doorbreken van het Nieuwe Leven! Hij heeft de dood verslonden tot overwinning en zal eens de tranen van de ogen afwissen.
Martin