Steeds minder worden

Tijd voor een schrijfsel. Met Anja gaat het lichamelijk steeds verder achteruit. De dosis morfine moest weer worden verhoogd en ze krijgt dit nu ook toegediend door middel van een morfinepomp. Vandaag was ze daardoor erg suf en had ze de grootste moeite om wakker te blijven en iets te zeggen. Het zou trouwens nog kunnen dat ze aan die pomp went en weer wat helderder wordt. De vermoeidheid wordt ook steeds meer. In de buik is tumorgroei aanwezig die tegen haar maag drukt en het eten erg bemoeilijkt. Gisteren was ze zo beroerd dat ze zich op bed heeft laten wassen. Daarbij werd ze erg misselijk met alle nare gevolgen van dien. Vanavond ben ik ongeveer anderhalf uur bij haar geweest, maar het grootste gedeelte van de tijd lag ze te slapen.
Ik schrijf dit zo uitgebreid omdat verschillende mensen mij vragen hoe het met haar gaat. Het gaat dus gewoon niet goed; ik kan het niet anders zeggen.
Maar hiermee is ook weer niet alles gezegd. Ze straalt een enorme rust uit en eigenlijk heeft ze verlangen om heen te gaan. Pas schreef ik over Filippenzen 1. Daar staat nog een andere tekst in dat gedeelte: "hebbende begeerte om ontbonden te worden en met Christus te zijn; dat is zeer verre het beste." En dat is het. Als ik dit zo schrijf, krijg ik ergens een zekere aarzeling: zeg ik niet te veel? Klinkt het niet te mooi? En dan denk ik: nee, ze heeft het zelf uit Zijn mond gehoord. Verschillende keren zelfs. In maart in het ziekenhuis, maar ook in Calando. En dat ligt als iets uitermate kostbaars over heel dit ziek zijn heen.
Martin

Zaterdagavond

De afgelopen week heb ik er eigenlijk niet aan gedacht om een blog te schrijven. Heel veel verandering is er ook niet. Anja heeft buikpijn en kan daarom maar heel weinig eten. Verder is ze erg moe en heeft ze weinig energie. Bezoek houden we daarom maar beperkt voor haar. Dat gaat gewoon niet meer. Ondanks de inmiddels behoorlijke dosering  van morfine is ze nog steeds goed aanspreekbaar. Het is natuurlijk heel fijn voor ons dat we nog steeds goed contact met elkaar kunnen hebben. Zondag hoorden we een mooie preek over 2 Korinthe 5. "Wij weten dat... wij een huis van God hebben." Dat bemoedigt en vertroost.

Janneke heeft deze week haar examens verder gemaakt. Ze moet er volgende week nog twee. Hopelijk lukt het. Gisteren had ze Latijn. Het was geen veni, vidi, vici (ik kwam zag en overwon), maar meer iets van luctor et emergo (ik worstel en kom boven) Verder gaat alles redelijk het gewone gangetje.

Morgen mogen we gedenken de uitstorting van de Heilige Geest, ook wel de Trooster genoemd. We bidden om een gezegende zondag. Zelf preek ik in de ochtend in Nieuwaal. Preekstof wordt Handelingen 2 (uiteraard zou ik haast zeggen). Na de dienst wip ik even aan bij een oom en tante daar en daarna ga ik weer naar huis. De rest van de dag ben ik vrij, zodat ik op Stellendam met de kinderen mee naar de kerk kan.

En om maar in het Latijn te eindigen:
Ave atque vale (gegroet en vaarwel)
Martinus Palus Profundus (potjeslatijn voor Diepeveen)

Maandag

Hoe gaat het met Anja? Ik weet niet zo goed wat ik daarop moet antwoorden. Ze krijgt meer pijn en heeft daarom ook extra morfine nodig. De laatste paar dagen begint ze ook te hoesten, maar wat de oorzaak daarvan is, weten we niet. Het zou een luchtweginfectie kunnen zijn - hier zijn er ook een paar flink verkouden geweest - maar ook wel iets anders. Je zou haar dan zo graag helpen, maar je staat volkomen machteloos.
Ze is ondanks de morfine wel goed aanspreekbaar. Niet dat we zo heel veel praten met elkaar, want dat kost haar veel energie, maar het is wel fijn dat er nog goed contact mogelijk is. Anja draagt haar lijden heel rustig en in stil vertrouwen. Eerder heb ik geschreven hoe ze vanuit het Woord mocht worden bemoedigd en vertroost en dat blijft door alles heen toch overeind staan. Het maakt het voor ons allen toch anders, al kan het je bij tijden ook wel aangrijpen.
Vandaag heeft Janneke examen geschiedenis gedaan. Het ging voor haar besef wel redelijk. We hopen en bidden dat ze het zal kunnen halen. De anderen zijn ook naar school geweest. Maandag is ook wasdag. En dat was dus een van de dingen die ik moest doen. Na het weekend is er natuurlijk ook wel wat op te ruimen in huis. Morgen hoop ik te beginnen aan de preek voor Pinksteren. En zo heeft ieder zijn of haar dagelijkse bezigheden.
Martin

Wat beter

Het vervangen van de drain heeft een positief resultaat gehad. Anja is ten opzichte van voorgaande dagen echt wat beter. Dacht ik bijvoorbeeld dinsdag nog dat ze meer moeite kreeg om een gesprek te voeren, dan moet ik nu schrijven dat dit toch weer beter lukt. Waarschijnlijk was ze toch ziek aan het worden van de infectie aan de urinewegen en nu dat verholpen is knapt ze wat op. Met de pijnstilling gaat het momenteel ook vrij goed.
Deze dagen zijn we allemaal vrij. Gisteren Hemelvaartsdag. En vandaag was er ook geen school. Fijn om eens even tot rust te komen. Zelf heb ik vanmiddag in zorgcentrum Het Spectrum de weeksluiting verzorgd. Het is fijn om zo samen te zijn rondom het Woord en deze en gene te kunnen spreken. We hebben het gehad over Filippenzen 1: Het leven is mij Christus en het sterven gewin. En als je dat kunt nazeggen, ben je een gelukkig mens.
Martin

Drainwissel verslag

Vandaag is in het ziekenhuis van Dirksland de nefrostomiekatheter van Anja vervangen. Dat is gelukkig goed verlopen. Vanmorgen had Anja koorts en uit de drain kwam ook geen urine meer. Bij de radioloog bleek vervolgens dat het slangetje inderdaad van zijn plek af was. Kortom, het was hoogtijd om deze vervanging te doen, want anders ontstaan er flinke problemen, zo is onze ervaring van het laatste jaar. De radioloog wist een nieuwe slangetje weer op de goede plek te leggen. Dat was even spannend, want er bestond een kans dat dit niet zou lukken. Het is een beetje een technisch verhaal en ik zal dat verder niet uitleggen, maar in dat geval had er een nieuwe drain geprikt moeten worden. Dat had ook niet in Dirksland gekund. Kortom, we waren heel blij dat het goed ging.
Alles was perfect geregeld vanuit Calando. In het ziekenhuis hadden ze een bed voor Anja georganiseerd, zodat ze niet op een brancard hoefde te blijven liggen. Heel aardige mensen bovendien.
Het enige minpuntje was dat het erg lang duurde voordat er een ambulance voor de terugreis beschikbaar was. Het was blijkbaar erg druk en dan krijgen ongevallen e.d. uiteraard een hogere prioriteit dan Anja, maar dat betekende wel dat we van kwart voor drie tot bijna vijf uur hebben moeten wachten op vervoer. Overmacht dus.
Al met al kijken we wel met dankbaarheid terug op deze dag. Bovendien is het ook wel prettig als er eens iets aan je gedaan wordt. Dat klinkt misschien vreemd, maar lijdzaam liggen wachten op de dingen die komen gaan is erg moeilijk.
Vanavond zijn we allemaal samen naar Anja geweest. De kinderen vertrokken eerder naar huis met de bus. Een half uurtje later belden ze echter al dat ze geen sleutel hadden meegenomen en er dus niet in konden. Dat kan natuurlijk gebeuren, maar het was al wel de tweede keer. Zucht. Een ezel stoot zich in het gemeen.... enz.
Martin

Drainwissel

Na overleg met het Erasmusziekenhuis in Roterdam is besloten dat de PCN-drain (in de nier) morgen toch moet worden gewisseld. Gelukkig was er een radioloog bereid om dat in het Dirkslandse ziekenhuis te doen. Een rit naar Rotterdam zou erg belastend zijn geweest voor Anja. Het is voor het eerst dat zo'n ingreep in Dirksland wordt verricht (maar vast niet de eerste keer door deze radioloog...).
Begin van de middag wordt Anja met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Ze krijgt dan eerst een antibiotica-infuus, waarna we een uur moeten wachten. Dan wordt de drain vervangen en vervolgens moeten we weer een uur wachten om te kijken hoe het gaat. We hopen dat ze eind van de middag weer naar Calando terug kan gaan.
Anja's moeheid neemt toe en ze krijgt ook meer moeite om een gesprek te voeren. Het wordt dus wel moeilijker al met al.
Martin

Toch wat minder

Hoogtijd voor een nieuw berichtje. Anja heeft sinds vorige week meer klachten gekregen. Ze heeft pijn, zodat de dosis morfine moest worden verhoogd en bovendien houdt ze ook meer vocht vast. Waarschijnlijk wordt dit veroorzaakt door tumorgroei in de buik. Sinds vanmorgen zijn er ook weer problemen met de nierdrain, die langs de insteekopening lekt en tevens ontstoken is. Vandaag wordt nog met het Erasmus contact opgenomen om te bespreken wat er moet worden gedaan. Het zou kunnen uitdraaien op een wisseling van de drain, maar daarvoor moet Anja dan wel naar Rotterdam. Ze heeft weinig energie en is erg moe, zodat we daarop eigenlijk niet zitten te wachten. Maar als het echt nodig is heb je uiteraard geen keus.
We bezoeken haar elke dag een paar keer en dat is wel fijn natuurlijk. Ondanks de morfine is Anja nog steeds goed helder en kunnen we gewoon met elkaar praten. Voor de tijd die we zo samen krijgen zijn we dankbaar.
Als je de hele dag in bed ligt heb je niet veel te doen natuurlijk. Met behulp van aan tablet kan ze mail bekijken, op Facebook van de kinderen en muziek beluisteren via de RO. Daarnaast is er ook kerkomroep.nl. Helaas blijkt na drie weken zoeken dat de oorzaak van de verbindingsproblemen met internet in Calando in een zwaar verouderd abonnement liggen. Heel spijtig als je daar ligt en dit een van de zeer weinige dingen is die nog kunt doen. Zo was kerkomroep gisteren alleen met horten en stoten te beluisteren. Erg jammer. Ik heb inmiddels  voor Anja iets geregeld met een mobiel abonnement, maar het duurt nog een paar dagen voordat dit ingaat.
Janneke is vandaag begonnen aan haar eindexamen. Vanmorgen was het uiteraard een zenuwachtige toestand hier in huis. Vanmiddag stond Nederlands als eerste op de agenda. We hebben wel hoop dat ze het halen zal, je weet echter maar nooit....
Martin

Niet veel te vertellen

Ik heb eigenlijk niet veel te vertellen. Met Anja gaat het niet erg achteruit. Ze heeft wel een wat hogere dosis morfine gekregen, maar verder is alles nog ongeveer hetzelfde. Dat betekent dat we elkaar nog mogen hebben en samen kunnen praten. Wat dat betreft zijn we dankbaar voor deze tijd die we nog krijgen, omdat het er eerder niet naar uit zag dat het zo zou gaan. Het geeft ook wel dubbele gevoelens, want waar eerst het afscheid zo dichtbij leek te komen, wijkt dat nu weer terug. En als je dan bereid was om heen te gaan, geeft dit toch verwarring.
Anja komt het bed niet meer uit. Overdag luistert ze naar de Reformatorische Omroep en op haar mobiel heeft ze ook nog een internetaansluiting. Dat is best fijn. Althans, als de Wifi-verbinding van Calando het doet, want dat is bepaald niet altijd het geval. Door verschillende mensen is er al naar gekeken, maar de resultaten daarvan zijn nog niet geweldig. Zondag was het mogelijk om de kerkdiensten van Stellendam te beluisteren.
Met ons hier gaat het wel redelijk. Janneke bereidt zich voor op haar examens. Helaas voor haar is ze nogal grieperig geworden. Arieke zou deze week op excursie gaan naar Londen, maar gezien de situatie hier leek het ons (en de school) beter dat ze thuis bleef. Wouke is de enige die elke dag met de bus weer naar Middelharnis vertrekt, want haar lessen gaan gewoon door. Johan heeft tot donderdag vrij van school in verband met de meivakantie. Zelf probeer ik hier thuis naast de bezoeken aan Anja de boel een beetje te runnen. Tussendoor moet er ook een preek worden voorbereid en dan zit je dag al snel vol.
Martin

Nog steeds weinig verandering

Vergeleken met mijn vorige berichtje is het met Anja nog ongeveer hetzelfde. De dosering morfine moest wat worden verhoogd, maar verder is er weinig verandering. Voor je gevoel kom je dan even in wat rustiger vaarwater.
Mensen vragen wel eens of Anja het allemaal nog wel aan kan. De ene keer gaat dat natuurlijk beter dan de andere, want het is een moeilijke weg die zij door moet maken. Een gevoel van moedeloosheid en radeloosheid kan je dan gemakkelijk overvallen. Het is in zulke omstandigheden wonderlijk als je door het Woord Gods mag worden bemoedigd. Bijvoorbeeld met Psalm 37:

Geen ijdle zorg doe u van 't heilspoor dwalen;

Houd in uw weg het oog op God gericht,Vertrouw op Hem, en d' uitkomst zal niet falen:Hij zal welhaast uw recht, voor elks gezicht,Doen dagen als de morgenzonnestralen,En blinken als het helder middaglicht.


Al een aantal dagen was het tobben met de Wifi-verbinding in Calando, zodat er geen internet mogelijk was. Het lijkt er op dat het nu weer werkt. Dat is erg fijn, want Anja kon met behulp van een internetradio luisteren naar muziek en programma's van de Reformatorische Omroep. En morgen ook weer de kerktelefoon van Stellendam.
Martin

Stabiel

Met Anja gaat het naar omstandigheden redelijk. De ene dag is het wat beter dan de andere, maar op dit moment lijkt haar situatie nog tamelijk stabiel. Elke dag bezoeken we haar een aantal keer en dat is uiteraard heel fijn.
Martin