Vakantie

Maandag is Anja's drain weer verwisseld. Deze keer in de Daniël den Hoedkliniek; dat is net iets dichter bij. Gelukkig geen problemen. Inmiddels is de koorts weer weg, maar ze is nog steeds erg moe. Zondag moest ik in Ederveen en Elst preken en toen zijn we met zijn allen in Ederveen wezen slapen. Dat was erg fijn. Vooral ook voor Anja die voor het eerst in ruim anderhalf jaar weer eens bij haar ouders thuis is geweest.

Deze week hebben we vakantie. Iedereen was er wel even aan toe om eens lekker uit te kunnen slapen en te kunnen doen waar je zelf zin in hebt.

Ik heb met het Erasmusziekenhuis nog even gemaild over dat beeld van de barmhartige samaritaan. Na enig aandringen kreeg ik het vage en ontwijkende antwoord dat het in verband met de nieuwbouw is weggehaald en dat het niet bekend is waar en wanneer het wordt teruggeplaatst. Ik heb er zelf maar de voorlopige (en ik hoop voorbarige) conclusie uitgetrokken dat het wellicht helemaal niet meer wordt neergezet.
Martin

Weer een dagje Erasmus

Anja heeft sinds de vorige drainwissel voortdurend last van heel grote moeheid en in de avond koorts. We vonden het vandaag toch maar geraden te bellen met het Erasmusziekenhuis. Gelukkig konden we meteen terecht, maar het kostte weer een hele dag voordat alles rond was. Er bleek weer een infectie in de drain aanwezig te zijn. Blijkbaar was deze bacterie resistent tegen de vorige antibioticakuur. Anja heeft een nieuwe en best zware kuur gekregen en maandag moet de huidige drain weer gewisseld worden. Dat gaat gebeuren in de Daniël den Hoedkliniek. We dachten dat dit de eerste keer zou zijn zonder problemen, maar helaas dat was ijdele hoop. Hopelijk knapt ze hierna toch weer op, want nu ligt ze vrijwel de hele dag op bed, zo ellendig voelt ze zich.

Tot voor kort stond op het binnenplein van het Erasmusziekenhuis Dijkzigt een groot bronzen beeld van twee mannen, waarbij de een de ander op een ezeltje tilt: de barmhartige Samaritaan! Als we er langs kwamen keek ik er altijd even naar. Het ontroerde me. Helaas, het beeld is vertrokken. En ook al zat er een ezeltje bij, toch zal het vermoedelijk niet op eigen kracht zijn weggelopen. Heel, heel spijtig dat men dit niet meer wil. Triest hoor.

Het kunstwerk is gemaakt voor Han Wezelaar en in 1964 door de gemeente Rotterdam gekocht.
Hierbij nog een foto:

Martin

Koud

Afgelopen week is mijn drain weer vervangen. Deze keer dus met anti-biotica. Tot nu toe heb ik nog geen klachten. Ik ben alleen erg moe. De week was ook wel wat druk en heftig en dat merk je direct. 

De drain zit vast met een speciaal soort pleister, die zo'n drie tot vier weken blijft zitten. Ik kan er gewoon mee douchen etc. Erg makkelijk. Je mag ook kiezen voor een hechting, maar ik vind de pleister ideaal.

Het vervelende is alleen dat je huid onder de pleister er niet beter op wordt. Ze proberen dus bij iedere vervanging de pleister zo te plakken dat de beschadigde huid weer kan herstellen. 

Deze keer zit hij zo andersom, dat ik er elke keer aan moet wennen. 

Ons huis staat vol met schaatsen, handschoenen, mutsen e.d. Het is hier ook echt schaatsweer. 

Een prachtig blauwe lucht, een stralende zon en helder vriesweer. 

Vooral Johan is een echte schaatsliefhebber, maar hij heeft natuurlijk ook het geluk dat hij nog bijna geen huiswerk heeft.

17 jaar

Vandaag is onze tweede dochter 17 geworden.
Allerlei gedachten komen dan boven. Zo denk ik eraan dat:
- het vreselijk stormde toen ze werd geboren.
- ik in mijn herinnering de pannen hoor klapperen op het dak.
- de rivieren ontzettend hoog stonden.
- een gedeelte van Nederland werd geëvacueerd.
- ik vorig jaar in Nijmegen lag.
- het vorig jaar erg ijzelde.
Het denken verandert in dankbaarheid dat ik nu gewoon thuis haar verjaardag kan vieren. Dankbaar dat onze ijverige, zorgzame dochter vandaag weer een jaar ouder is.