Vakantie voorbij.

We hebben een fijne vakantie achter de rug. Zowel de meivakantie als de zomervakantie stonden in het teken van chemokuren. Nu dus na lange tijd weer een "gewone" vakantie. Lekker uitslapen, de kinderen thuis.............wat wil je nog meer? We genieten van het gewone.
In één van de blogs stond al dat de kinderen allemaal een dag mochten koken. Ze kregen €10,- voor een maaltijd incl. nagerecht. Ze moesten zelf iets verzinnen, boodschappen doen en klaarmaken. Johan koos voor pizza. Wouke ging voor rijst met kip in zoet zure saus met komkommer. Na twee dagen kwamen we tot de conclusie dat het toch handiger is als je met z'n tweeën bent. Vandaar dat Janneke en Arieke samen zijn gegaan. Het werd tortilla gevuld met kipkrokantschnitzel, sla, tomaat etc. Het was alle dagen heerlijk. Het meest opvallende was iedere dag het nagerecht. Normaal eten we meestal yoghurt of vla. Deze week was het iedere dag een super dessert. Ze kozen allemaal voor ijs. De één met banaan en chocoladesaus. De volgende met verse vruchten en de laatste in ijshoorntjes. Tsja, als je kinderen hun gang laat gaan, zouden er iedere dag heel andere dingen op tafel komen.
In deze vakantie hebben we scrabble ontdekt. Iedere avond zaten we gebogen over het spelbord. De mooiste woorden kwamen boven tafel. Het werd soms wel erg laat. Vooral als er bij zitten die perse voor de hoogste score gaan.
Vandaag zijn we weer overgegaan naar de normale dagelijkse dingen. School, huiswerk etc.
Het is heerlijk even zo'n weekje tuusendoor.

Dinsdag 19 oktober

Vandaag stond een afspraak gepland met de oncoloog. Het was een "klein onderzoek". De bedoeling was om te kijken naar het herstel van je lichaam na de chemokuren.
Het bloedbeeld zag er weer prima uit. Ik had bijv. weer een Hb van 7,8. Ook het lichamelijk onderzoek naar hart, longen, buik etc. leverde geen problemen op. De oncoloog kwam tot de conclusie dat m 'n lichaam het weer goed oppikt.
Ik heb verder ook geen bijzondere klachten meer. Alleen blijf ik erg moe. Het is raadzaam om weer te gaan werken aan m'n conditie. Geen conditie betekent moe blijven. Je belandt in een cirkel waar je alleen uitkomt als je actief werkt aan opbouw van je spieren.
Tsja, ik wist het natuurlijk zelf ook wel, maar soms is het weleens goed dat een arts het zegt. Ik ga er weer consequent aan werken.
Verder heb ik weinig nieuws te melden. Eind nov. moet ik weer terug en dan staat een "groot onderzoek" te wachten. Tot die tijd kan ik, als er geen gekke dingen gebeuren, even wat afstand nemen. Even geen ziekenhuis, even "gewoon" zijn..............dat is heerlijk.

Anja

Controlebezoek Eramus

Morgen moeten we weer voor controle naar het ziekenhuis. Het is geen uitgebreide check, maar eigenlijk meer een soort nazorg van de kuren. Dus geen CT-scan, of echo, maar wel lichamelijk- en bloedonderzoek. Het mag momenteel best gaan, al is Anja telkens wel erg moe, vind ik. We hopen en bidden dat het nog een tijdje goed zou mogen gaan.
De laatste twee weken heb ik naast mijn gewone bezigheden ook allerlei schilderwerk in huis gedaan. In feite was dat achterstallig onderhoud. Nu zitten we er weer aardig bij, al zeg ik het zelf. Maar voorlopig raak ik geen kwast meer aan. Deze week zijn de kinderen thuis en houden we een beetje vakantie. Morgen gaan ze mee naar het ziekenhuis en daarna willen we een beetje in Rotterdam rondkijken. Maar de rest van de week ondernemen we niet veel meer.
Oh, wacht; ik vergeet wat. De kinderen mogen een paar keer het eten klaar maken deze week. Vandaag mocht Johan 'koken.' We kregen het restant van de soep van gisteren, pizza en tot slot Bananasplit (banaan, ijs, chocoladesaus en slagroom). Ja, ja, mijnheer weet wel wat lekker is.
Morgen ben ik aan de beurt en maak ik andijviestampot klaar. Ik twijfel nog of ik het met spekjes of (Stellendamse) garnalen doe. Het is allebei lekker, maar niet tegelijk natuurlijk!


Martin

Bijna vakantie en een verjaardag

We beginnen hier in huis toe te raken aan de herfstvakantie. Deze week versliep één van de kinderen zich. Om vijf voor half acht kwam ze haar bed uit. Haastje repje een boterham en vijf minuten later zat ze al op de fiets. Ik stelde nog voor om anders het eerste uur maar te verzuimen. Het is zo vervelend om zo te vertrekken, maar dan miste ze weer een repetitie. Ze heeft een erge hekel aan inhalen, dus ze vertrok met gezwinde spoed. Het was aardig koud, dus tegen de tijd dat ze op school aankwam, was ze wel wakker.
Vervolgens hadden we gisteravond er één die om half twaalf aangekleed naar beneden kwam. Ze had al geslapen en was in de waan dat het ochtend was. Ik kwam niet meer bij van het lachen ( dat vond ze natuurlijk helemaal niet leuk.) Het was ook zo komisch gezicht. De gordijnen had ze zelfs open gedaan.
In ieder geval tekenen dat het tijd is voor vakantie. Even ontspannen............

Vandaag was Johan jarig. Vanmiddag hebben we gelijk zijn kinderfeestje gevierd. Eerst thuis gegeten en daarna heeft Martin ze meegenomen naar het zwembad, zodat ik weer uit kon rusten. Ik vind het altijd wel fijn om het feestje dichtbij de verjaardag te plannen, maar nu helemaal. Nu voel ik me redelijk en dan heb ik het liever gelijk achter de rug. Wie weet wat het volgende week soms is?
Ze hebben heerlijk gezwommen. Johan is erg verwend met cadeaus en tevreden en gelukkig stapte hij zijn bed in. Hij heeft alleen nog een pijnlijke herinnering: een zere teen. Ik ben benieuwd hoe dat er morgen uitziet.
Het is erg fijn om je kind zo blij te zien. Stralend van geluk, omdat je jarig bent.
Kostbare momenten.