Mijn laatste bericht is alweer bijna vier weken geleden geplaatst. Hoogste tijd voor een nieuw. Deze week staat in het kader van rij-examens. Janneke moest maandag het praktische examen doen (theorie heeft ze al eerder behaald). Helaas is het niet gelukt. We hopen op de volgende keer voor meer succes.
Vanmorgen moest Arieke in Barendrecht theorie-examen doen. Gelukkig mocht zij het wel halen. Om het te vieren zijn we met zijn tweeën na afloop naar Ikea geweest en hebben daar koffie met appeltaart op. Tevoren had ik gezegd dat ze, als ze zou zakken, voor straf óf rundvleesballetjes (met paard), óf amandeltaart (met E- Coli) zou krijgen. Gelukkig dus voor haar dat ze het haalde!
Vorige week hadden we voorjaarsvakantie. Heerlijk om eens een weekje rustig aan te kunnen doen. Vrijdag zijn we naar Ederveen geweest en hebben er gelijk een bezoekje aan Dierentuin Ouwehand in Rhenen aan vastgeknoopt. Jip hebben we meegenomen. Het was erg leuk om te zien hoe hij daar reageerde.
We zijn die dag uiteraard ook bij mijn vader geweest. Hij verblijft nog altijd in Veenendaal. Op zich gaat het niet slecht met hem, maar het lijkt er toch wel op dat het misschien beter voor hem is als hij daar blijft wonen in plaats van terug te keren naar zijn eigen huis. We moeten voorlopig nog wat onderzoeken afwachten. Het is en blijft een groot wonder dat hij die nacht buiten heeft overleefd. Wat ons betreft mogen we daarin toch de hand van de Heere zien die hem heeft gespaard.
Deze weken leven we weer in de lijdenstijd en het is bijna biddag. Mijn gedachten gaan nogal eens terug naar deze maanden van het vorige jaar. Anja had het toen erg moeilijk. Wij hadden in de gaten dat de laatste chemokuren de ziekte onvoldoende tot stilstand hadden kunnen brengen. Daarbij had ze het in geestelijk opzicht bijzonder moeilijk. Begin maart lag ze ook in het ziekenhuis en kregen we een slechte boodschap. Later heeft de Heere het voor haar anders willen maken, maar op dat moment viel het niet mee. Het is dat Hij ons vasthoudt, want anders....
Nu zijn we een jaar verder. Ik mag nu toch ook zeggen dat wij ook zijn geholpen en het ondanks alles toch best goed met ons gaat. op school gaat het goed, thuis hebben we het samen gezellig enz. "Veracht de dag van de kleine dingen niet..."
Martin
