Update

Het is verbazend hoe snel je weer enigszins het "normale" leven oppakt. Wassen, strijken, eten koken etc. Je dagen zijn snel gevuld in een gezin. Ik kan ook wel genieten van het gewone huishoudelijke leven. Het wordt hier steeds netter in huis. Ik heb er meer tijd voor en dan ga je vanzelf eens dingen opruimen waar je anders nooit aan toe kwam. Kasten worden opgeruimd en overnieuw ingedeeld. Zomerkleren kritisch bekeken en winterkleren weer vooraan in de kasten. Nu alleen nog de kasten van de oudste twee, maar die moeten er zelf bij aanwezig zijn. Kleren die de één niks meer vindt, krijgen soms weer een nieuwe kans bij de ander. Een groot voordeel van drie meiden met dezelfde maat. Ze doen ook weleens samen, maar ieder heeft ook eigen dingen. Het is ook wel weer tijd voor een kastenschoonmaak, dan weten ze gelijk weer wat ze bezitten.

Ziek zijn betekent soms ook dat je beslissingen moet nemen die niet leuk zijn. Ik heb veel nagedacht over mijn werk en evt. werkhervatting en na lang wikken en wegen heb ik een vervroegde keuring aangevraagd. De keuringsarts vond mijn ziekte en prognoses voldoende reden voor een volledige afkeuring. Met ingang van half oktober ben ik dus volledig arbeidsongeschikt. Dat is niet leuk, zeker niet als je nog zo jong bent, maar ik denk dat het wel het beste is. Het geeft ook een bepaalde rust en stabiliteit. Ik kan m'n energie, die ik nog heb, gebruiken voor ons gezin. Ik vond het een moeilijk proces, maar ik geloof dat het een goede keus was.
Het vervult me toch wel met dankbaarheid dat de keuringsarts erg welwillend was. Hij had ook anders kunnen besluiten, want bijna iedereen heeft nog wel "werkbare mogelijkheden". Al is het maar een paar uur per week.
Gelukkig liet hij "de mens" in zich spreken en hij wilde me niet onnodig "plagen" met nog een keer terugkomen en nog eens bekijken etc. In moeilijke zaken ervaar je dan toch dankbaarheid en zegening.

In huis reilt en zeilt alles weer volop. Huiswerk, repetities. toetsen, goede en slechte cijfers...........Alles gaat gewoon door. Het is gelukkig weer bijna weekend, dan kunnen ze weer even bijkomen. 

Gesloopt

Gesloopt. Dat is niet ons huis, of de auto, maar dat zijn wijzelf. Anja is met de meiden op kledingjacht geweest. Dat wil zeggen na veel omzwervingen uiteindelijk toch weer bij de eerste winkel terechtkomen. Aan het eind van de dag is de energie uiteraard helemaal op. Zelf houd ik toch iets minder van winkelen (en dat is een eufemisme) en daarom ben ik thuis gebleven. Die tijd heb ik goed besteed door een en ander in huis te schilderen. Én daarbij moest ook nog de preek worden afgemaakt. Tijdens het werk kun je prima mediteren! Johan houd ook niet van winkelen en heeft de hele dag met zijn vriendje gespeeld. Na alle kuren hebben we weer enigszins een normaal leven. Ik zeg het maar met Psalmm 68: "Dag aan dag overlaadt Hij ons!"

Martin

Genieten

De afgelopen maanden bestonden elke keer uit blokjes van drie weken. Iedere drie weken een chemokuur. Een week beroerd, langzaam opknappen tot je redelijk voelen en dan waren de drie weken weer om.
Deze week had anders ook een chemo op het programma gestaan. Ik vind het zo heerlijk dat ik deze week gewoon door kan met opknappen. Ik loop de hele dag te denken, anders had ik me nu misselijk en moe gevoeld, anders lag ik nu op bed, anders............. etc. Nu kan ik gewoon m'n huishouden een beetje doen. Je gaat dingen echt meer waarderen en van genieten als je het een tijd niet hebt gekund.
We hadden deze week een pechweek in ons huishouden. Na de computercrash hadden we nu een wasmachine die ermee stopte. Een foutmelding op de display. Volgens het wasmachineboekje was het tijd voor de monteur. Martin heeft hem opengemaakt en na lang zoeken en puzzelen bleek de niveauregelaar kapot. De wasmachine pakt wel water, maar hij kan niet meten wanneer de watertoevoer genoeg is. Via internet op zoek naar dit onderdeel, maar het koste ruim boven de €120,- . Onze wasmachine is al redelijk op leeftijd, dus we hebben toch maar besloten een nieuwe te kopen.
Toen dit gebeurde was Martin net de kast uit de keuken aan het verven. Het is best een leuke kast, maar door de tand des tijds beschadigd. Een likje verf doet wonderen. Nu moest de kast een paar keer in de grondverf en daarna nog geverfd.
Vervolgens stonden alle spullen uit die kast in de woonkamer en daarbij opgeteld een wasmachine die uit elkaar geschroefd in de badkamer stond.  Een redelijke puinhoop.
Ik ben blij dat nu alles een beetje opgeruimd is. Je wordt er doodmoe van als alles niet staat waar het hoort en als iets niet werkt zoals het moet.
Nu de chemokuren voorbij zijn, ga ik m'n blogactiviteiten wat minderen. Ik schrijf af en toe nog wel wat over ons wel en wee, maar minder intensief.

Dankbaar

Eerst even tijd voor een blog.
Het was vandaag een hectisch dagje. We begonnen vanmorgen met de ct-scan op Radiologie. Het infuus kon blijven zitten en op de poli Oncologie hebben ze daaruit gelijk bloedgeprikt. Vervolgens naar Cardiologie voor een hartfilmpje en als laatste naar de poli Vrouwenziekten voor de uitslag van de scan en en het bloedonderzoek bij achtereenvolgens de gynaecoloog en internist/oncoloog. Wie wel eens in het EMC komt, weet dat dit een fikse wandeling door het ziekenhuis betekent. Liften, gangen, lijnen volgen, aan- en uitkleden............. We hadden niet eens tijd voor koffie.
Op zich is het wel fijn dat alles nu in één keer is gebeurd. Op de poli zitten speciale assistenten die de afspraken voor je regelen. Ze doen altijd erg hun best om het zo gunstig mogelijk te maken. Je hoeft eigenlijk nooit zelf ergens achterheen te bellen. En ja, het digitale tijdperk werkt natuurlijk ook erg mee. Een Ct-scan staat gelijk op het systeem, zodat de arts er direct naar kan kijken.
De uitslag van het bloedonderzoek was positief. De tumormarker (CA125) was gedaald naar 15. Een normale waarde.
Op de ct-scan was volgens de arts geen zichtbaar tumorweefsel meer aanwezig. Er zitten nog wel onzichtbare tumorcellen, dit weten ze omdat terugkomende eierstokkanker altijd chronisch is. Maar de chemokuren hebben boven verwachting hun werk gedaan. We zijn hier erg dankbaar voor.
We geloven dat God ons leven leidt, ook in tegenspoed geeft en gaf dit kracht, overgave en ontspanning. Nu zijn we dankbaar, wetend dat God zorgt ook als er weer moeilijker tijden aanbreken. Hij heeft ons nog nooit in de steek gelaten.
De komende tijd kan ik verder opknappen na de slopende chemokuren. De terugkomst en evt. behandeling van de kanker houden ze in de gaten n.a.v. klachten die optreden. Ik moet wel eind november weer onder de scan, maar dat is i.v.m. het medisch onderzoek waar ik nog inzit.

Hij die rustig en stil,
Zich steeds voegt naar Gods wil,
Hem in alles vertrouwt en gelooft; 
Die slechts hoort naar Zijn stem,
Zich geheel geeft aan Hem, 
Smaakt een vreugde, die nimmer verdooft.

Zie slechts op Hem, 
Volg gehoorzaam Zijn stem;
blijf maar rustig vertrouwen, 
Altijd ziende op Hem.

Anja