Achteromzien en vooruitblikken

Oudejaarsdag dag vind ik een dag van achteromblikken.
Wat heeft het afgelopen jaar ons gebracht?
Wij hebben een erg heftig jaar achter de rug.
Veel operaties, ziekenhuisopnamen. Veel zorgen, spanningen en verdriet.
Toch overheerst achteromkijkend de dankbaarheid. Ik ben er nog en dat vinden we een reden tot grote dankbaarheid.
Gisteren belde de gynaecoloog uit Nijmegen, die mij vorig jaar heeft geopereerd. Hij wilde graag weten hoe het met me ging. Erg sympathiek.
Hij vind het een wonder dat ik er nog ben.
We weten aan Wie we onze dank kwijt kunnen.

Nieuwjaarsdag is een dag om vooruit te blikken.
Wat zal het nieuwe jaar ons brengen?
Ik weet het niet. De ziekte en zorgen stoppen niet bij het oudejaar.
We kijken niet ver vooruit en maken geen plannen. We leven bij de dag.
Onze hulp is ook in het nieuwe jaar van de Heere alleen.
Een betere plek ken ik niet.
Hij heeft ons het oude jaar kracht gegeven om het te dragen en ook in het nieuwe jaar blijft Hij dezelfde,
.

Kerstavond

Gisteren hebben de kinderen kerstvakantie gekregen. Twee volle weken uitrusten en ontspannen. Ze zijn er ook wel aan toe. Eén van onze kinderen moest pas invullen wat haar hobby's waren. Ze vulde in: lezen en slapen.
In de kerstvakantie lukken deze twee dingen prima.
Donker en koud.
Je kunt dan heerlijk in bed liggen lezen. De boekenvoorraad is aangevuld met boeken uit de bibliotheek. Het gaat dus helemaal goed komen.
Martin heeft ook de dagen afgeteld. Nu hoeft hij 's morgens niet zo vroeg op.
Tja, van wie hebben ze het?
Ik heb wat dat betreft een iets luxer leven. Ik blijf 's morgens altijd liggen.
We staan aan de vooravond van het kerstfeest. Ik vind het fijn om thuis (en niet in het ziekenhuis) kerstfeest te vieren. Vorig jaar werd ik tweede kerstdag in Nijmegen opgenomen en de volgende dag volgde een operatie. Ik kan me haast niet voorstellen dat we weer een jaar verder zijn.
De eerste klachten van de chemo zijn weer weg en ondanks de moeheid kan ik genieten van alles om me heen.
Bovenal ben ik ontzettend dankbaar dat we morgen kerstfeest mogen vieren.
God stuurde het liefste wat Hij had,
Zijn eigen Zoon.
Opdat een ieder
die gelooft
het eeuwige leven heeft.

Kerstkaart

We hebben al ontzettend veel kerstkaarten gekregen. We zijn daar erg blij mee. Onze dank is groot. Tegelijkertijd maak ik hiervan gebruik om onze dank uit te spreken voor alle kaarten die iedere dag op onze deurmat liggen. Veel bemoedigende teksten en lieve woorden. We waarderen dat enorm.

Ook dank voor alle attenties en lekkernijen, variërend van rumtaart tot kerstbrood, van bloemen tot boerenkool, van rollade tot....................

Het is echt teveel om op te noemen. We raken er weleens verlegen onder. 

 Achter de gaven zien we de Grote Gever.

Heel heel hartelijk bedankt.

Achttien

Vandaag beleven we een bijzondere dag. Onze oudste dochter is vandaag achttien geworden. Voor de wet volwassen!
Ze keek er al weken naar uit. Achttien is toch wel een bijzondere datum. Ze is verwend met cadeaus.
Het is maar een klein huiselijk feestje, want ik zit nog midden in de chemoklachten. Ik heb deze keer veel op bed gelegen en ik voel me nog steeds dizzy. Een verjaardagsfeestje is dan een beetje te heftig.
Wat dat betreft lijden onze kinderen ook aan mijn ziekzijn en dat doet best pijn. Je gunt je kinderen zo graag een onbezorgde jeugd.
We zijn dankbaar dat het kleine baby'tje van toen uitgegroeid is tot een zelfstandige, zelfbewuste, serieuze, vrolijke volwassene.
We zijn elke dag dankbaar voor dit Godsgeschenk.

Chemo

Vandaag zijn we weer in Rotterdam geweest. Deze keer voor een chemokuur.
De heenreis liep heel voorspoedig tot we voor de Maastunnel stonden. Voor de tunnel stond een te hoge vrachtwagen. Hij kon er niet doorheen en via de megafoon werd omgeroepen dat de vrachtwagen moest omkeren. Iedereen snapte de boodschap behalve de vrachtwagenchauffeur himself.
Het duurde maar en duurde maar.
Gelukkig stapte een meisje uit en ging naar de vrachtwagen toe. En jawel, hij draaide om.
Vervolgens duurde het heel lang voor het verkeerslicht voor de tunnel op groen sprong en tot overmaat van ramp was de parkeergarage ook erg vol. Al met al was het een lange rit.
We waren redelijk laat.
De arts gaf gelukkig groen licht voor de chemo. Na een trage apotheek en verder een voorspoedige inloop van de chemo, hadden we ons dagje wel weer gehad.

In de Daniël

Vandaag heb ik weer een nieuwe drain gekregen. Ik was het hele weekend bang dat de drain er mee op zou houden. We zagen dat hij er zeker zes centimeter uit was. Vandaag bleek dat hij inderdaad verschoven was, maar niet in die mate dat hij ermee stopte. De radioloog dacht dat ik eraan getrokken had.
"Nou, nee", dit komt gewoon vanzelf.
Door een verschuivend buisje komt natuurlijk makkelijker een bacterie naar binnen. Ik heb inmiddels weer wat tips om evt. een ontsteking te voorkomen, maar een drain blijft kwetsbaar.
Ik probeer er maar weer "zuunig" mee om te gaan.
Ook al was het vandaag in "de Daniël" , de radioloog en assistent had ik al eerder meegemaakt. Ik vind de mensen op radiologie altijd erg aardig. Vriendelijk, attent en een harmonieuze samenwerking tussen de radioloog en assistenten.
We waren nog nooit in de "Daniël den Hoed" geweest. Het is heel wat bescheidener qua omvang als het EMC, maar ze hebben één ding gemeen: je bent erg blij als je een parkeerplaats hebt.
Toen we vanmorgen aankwamen stond de slagboom open. Er ging net een auto weg, dus we konden vlot parkeren. Alleen toen we weggingen hadden we natuurlijk geen parkeerkaartje en de slagboom was inmiddels dicht. We stonden voor de slagboom met achter ons een groeiende rij auto's. Gelukkig was er een helpknop. Een medewerker opende de slagboom en het vandaag gewoon een keer gratis.

Drainprobleem

En......het verandert inderdaad zo.
Gisteravond al even contact gehad met de Spoed Eisende Hulp. Ik had verhoging en een eigenaardig ruikende drainzak. We hebben het even aangezien tot vandaag op advies van de internist. Vandaag zijn we langs geweest op de poli. Bloedgeprikt, kweken afgenomen.
M'n bloedwaarden waren in orde. De uitslag van de kweken komt altijd pas naar een paar dagen, maar op grond van mijn verhaal en eerdere ervaringen schreef de arts toch een antibioticakuur voor.
We waren pas na vijven thuis. Gelukkig had ik thuis nog twee pillen liggen, dat bespaarde ons een ritje naar de avondapotheek.
Vervolgens moet m'n drain ook weer vervangen worden. Een nieuwe drain is weer bacterievrij. Anders blijft het dweilen met de kraan open.
A.s maandag wordt de drain vervangen. Deze keer alleen in "de Daniel den Hoed". Er was op radiologie alleen daar nog plaats.
Met de anti-biotica en een nieuwe drain hopen we dat het goed komt, zodat ik a.s. dinsdag weer een nieuwe chemo kan krijgen. Ik zag in de gauwigheid dat m'n bloedwaarden er goed uitzagen, maar de infectie moet dan wel over zijn.
Het was zo een hele middag EMC, terwijl alles heel vlot ging.
We waren van plan om lekker boerenkool te eten, maar dat werd niks meer. We hadden één van de kinderen al opdracht gegeven om pizza's te halen. Ik belde onderweg, zodat ze vast de oven aan konden zetten en de pizza's warm te maken. Vijf minuten laten ging de telefoon: "Mam, de pizza's zijn over de datum". Ik natuurlijk helemaal verbolgen. "Ga ze maar ruilen".
Even later gaat weer de telefoon: "Ehm, foutje. Het was de produktiedatum".
Ze zaten we even later toch aan een smaakvolle pizza en de boerenkool houden we nog even tegoed.

Verrast

Ik heb notabene vorige week niet eens geblogd. Het is meestal een goed teken als ik niet veel bijzonders te melden heb. Het leven gaat dan voorbij zonder schokkende dingen.
Op dit moment beleef ik een beetje een "stabiele" periode. Ik schrijf het met een aarzeling, want het kan zo anders zijn, dat weet ik al te goed. Ik ben dankbaar voor elke gewone dag.
Ik had vorige week ook niet veel tijd voor een blog, want ook onze kinderen vinden het leuk om pakjesavond te houden. We hadden lootjes getrokken, maar ik vind het altijd wel leuk om ieder kind nog extra te verrassen. Dus dat betekent: cadeautjes kopen, gedichten maken etc.
Het was dit jaar wel komisch. Wij hebben af en toe chocoladevlokken als broodbeleg, dat gebeurt niet zo heel vaak, want bij ons zien ze kans om in twee dagen zo'n pak leeg te maken. Een beetje dure business!
Nu gebeurde het precies vorige week dat er een pak op tafel stond.
Maandagmiddag was er nog een klein beetje, dus ik dacht: "Laat ik het zelf maar op maken, dan hebben we ook geen gezeur over het laatste restje". Pfffff.............hoe oud zijn ze.
De volgende morgen vond Martin het een leuk grapje om de lege doos op tafel te zetten. De eerste die beneden kwam bromde een beetje, de tweede trok al wat feller van leer en de derde pakte het pak en scheurde het zo over midden.
Ze was zóóóó boos en Martin vond het zóóóó leuk.
Tja, zoiets is natuurlijk erg leuk voor een sinterklaasavondje. Het pak hebben we netjes geplakt en ingepakt en cadeau gegeven. Ze kon er wel weer om lachen.
Verder kregen ze allemaal een persoonlijk pak vlokken. Ze vonden het erg leuk en wij hopen natuurlijk dat ze de stille hint begrijpen.
Het is heerlijk om verraste kinderen te zien op een gezellig avondje.