Gisteravond zijn we allemaal naar Nijmegen geweest. Arieke was jarig en dat hebben we daar gevierd. In de tas zat taart, chips, chocolade en frisdrank. De verpleging had slingers opgehangen in de kamer van Anja. Het was erg gezellig.
De reis was niet zo gemakkelijk. De heenweg was tijdens de spits en toen we aankwamen in Nijmegen was het daar spekglad door de ijzel. Op de terugweg heb ik maar heel voorzichtig gereden.
Terug op Stellendam zagen we dat bij het monument van de watersnoodramp kransen waren gelegd. Dat was 58 jaar geleden! Op Stellendam hebben mensen het altijd over: "dat was voor, of dat was na de Ramp."
Gisteren hebben ze weer een CT-scan gemaakt. Daaruit kwam gelukkig geen nieuwe narigheid voort, behalve dat de radioloog de indruk had dat in het buikvocht een ontsteking zat. Daarom krijgt Anja vandaag weer een drain (ik ben de tel kwijt) om dat weg te halen. Daarnaast krijgt ze nog steeds een infuus met antibiotica.
Volgende week woensdag krijgt ze een nieuwe operatie aan haar been. Dan wordt door een plastisch chirurg de beenwond dichtgemaakt en krijgt ze daar een huidtransplantatie. Voor die tijd meet een neuroloog nog de zenuw in haar been door om te kunnen bepalen of het zin heeft die door te trekken naar onderen. Daarmee zou Anja dan weer gevoel in haar been kunnen krijgen.
Soms denk je wel eens: Anja, kom je ooit nog wel thuis? Maar aan de andere kant is het zo dat met alle ups en downs de grote lijn toch geleidelijk aan toch stijgend is.
Martin
Geen opmerkingen:
Een reactie posten