Het gaat op dit moment vrij redelijk met me. De drain voert heel wat rommel uit je lichaam weg en dat voel je vrij snel. In twee dagen is er inmiddels anderhalve liter afgevoerd. Vol met bacteriën. Ik voel me iets minder brak. De tijd zal leren hoe de infectie zich ontwikkeld.
Inmiddels zijn alle serieuze voorbereidingen voor woensdag getroffen. Alle artsen zijn inmiddels langs geweest. De plastisch chirurg gaat de wond sluiten en de neuroloog gaat proberen de zenuw te hechten. Vervolgens moet hij zelf groeien vanaf mijn knie naar mijn onderbeen. Ongeveer enkele millimeters per dag, dus reken maar uit wanneer hij bij mijn voet is, dat duurt maanden.
Het gaat weer onder algehele narcose en ik zal blij zijn als het achter de rug is. Ik heb het te vaak meegemaakt en besef dat er echt dingen niet goed kunnen gaan; dat heb ik inmiddels wel ondervonden. Aan de andere kant geeft de operatie ook een beetje hoop. Er wordt iets opgebouwd.
Ik heb helaas nog weinig trek in eten. De sonde is er wel uit. Ze hopen dat ik dan vanzelf meer ga eten. Momenteel is het veel kwark en yoghurt. De diëtiste vindt het veel te weinig en dat is ook zo, maar gisteren was ik dat aandringen van eten zo zat dat ik me een keer knap "venijnig" heb gedragen. Hoe kun je nu eten als het echt niet lukt? Zij komen dan met eetvoorstellen waar een normaal gezond mens nog moeite voor moet doen om het naar binnen te werken.
Ik besef dat de sonde natuurlijk wel weer op de loer ligt.
Vandaag vertelde ik tegen iemand dat mijn man thuis voor alles zorgt en toen realiseerde ik me dat het een geweldige zorg minder is, als je weet dat thuis alles gewoon doorgaat. Ik ben zo blij dat Martin dit doet. Het biedt de kinderen een veilig thuisfront en mij geeft het ontspanning.
Zo dat mag ook weleens gezegd worden.
Groeten uit een waaierig Nijmegen.
Ze zijn bezig met nieuwbouw, maar ik lig in oudbouw. De ramen staan af en toe te klapperen. Inderdaad tijd voor iets nieuws zo te horen.
Anja
anja
BeantwoordenVerwijderenwat fijn een berichtje van jou te horen
ja ik snap dat je dat zat wordt hoe en wat je moet eten, en dan zelf geen trek te hebben
we denken veel aan jullie, inderdaad fijn dat martin thuis voor alles zorgt ik vindt het super van hem de hartelijke groeten en heel veel sterkte voor aankomende week
de moreetjes
Ha Anja,
BeantwoordenVerwijderenTja eetlust is zoiets gewoons als je gezond bent, dat merk je pas als je ziek bent. Je lichaam heeft het zo druk met andere dingen, dat het daar niet aan toe komt, terwijl je de energie en bouwstenen juist zo hard nodig hebt. Nu je zoveel vocht kwijt bent uit je buik, werkt dit misschien ook wel wat eetlust bevorderend?!
Je compliment aan Martin is zeker op zijn plaats.
Deze week zag ik jullie dochters gezamenlijk richting de bus lopen, gezellig kletsend en toen dacht ik ook wat heerlijk toch dat het thuis toch "gewoon" doorgaat.
We leven met je mee naar de woensdag toe, hopend en biddend om een geslaagde operatie.
We wensen je een heel goed weekend toe, hartelijke groet de Biemondjes